Onderwerp: FESTIVAL, JAZZ, MUZIEK

Vrijdag 10 Augustus 2018 at 10:55 am

Drie acts aaneen die de opening van Jazz Middelheim 2018 tot een feest weten te maken.

Bram Weijters Crazy Men foto Hans Speekenbrink Bram Weijters Crazy Men foto Hans Speekenbrink Bram Weijters Crazy Men foto Hans Speekenbrink

Door Jacques Nachtegaal met foto's van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)

In eerste instantie was ik van mening dat deze Jazz Middelheim, in het Park Den Brandt in Antwerpen, niet de sterkste editie was sinds jaren. Eigenlijk vond ik het ontbreken van echt pakkende namen en het grote aanbod aan Belgische Jazz artiesten een beetje afzwakking van het festival wat ik een der beste van de lage landen vind. Natuurlijk had de organisatie met Gent Jazz enkele weken geleden een meer dan meesterlijk festival neergezet en mogelijk dat daardoor Middelheim daardoor wat magertjes overkwam. Echter de openingsdag gisteren donderdag 9 augustus was van ongekende klasse.

Beginnend met Bram Weijters en zijn Crazy Men, een door Bram Weijters (toetsen en samples) stelde voor dit exclusieve concert (hoewel exclusief, Bram speelt met deze formatie een zelfde concert op vrijdag 7 september 18.00 uur in het Zuidpark in Gent op Jazz in het Park maar dat terzijde) een heerlijk collectief met een drietal stevige blazers, Sam Vloemans, Andrew Claes en Vincent Brijs, drummer Steven Cassiers en bassist Dries Laheye een geweldige band samen die de jaren van de succesvolle Jazzrock in België lieten herleven.

Lees Verder

Onderwerp: JAZZ

Dinsdag 10 Juli 2018 at 06:10 am

Met een heel goed gevoel verlaat ik Gent Jazz 2018

Moonchild foto Peter Putters Moonchild foto Peter Putters Moonchild foto Peter Putters

Door Jacques Nachtegaal met foto's van Peter Putters

Gent Jazz 2018 is voorbij, gisteravond waren het The Roots die op het hoofdpodium het festival afsloten, maar daarover later meer. De eerste act was de in de festival krant geroemde Moonchild, waarvan werd gesteld dat Stevie Wonder een groot fan van zou zijn. Ik ben na het horen van dit zeer eentonig bandje hoogstverbaasd hierover en weiger te geloven dat het op eerlijke informatie berust. Want hoezeer het zangeresje ook probeerde alles uit de kast te halen en haar kunstmatige, overdreven Amerikaanse, smile van oor tot oor nagenoeg na elk gezongen regeltje op het gezicht toverde, het bleef een triest monotoon niemendalletje wat hier op Gent Jazz zeker niet thuis hoorde. Ik vind zelfs dat Moonchild verreweg en met voorsprong de meest misplaatste formatie op Gent Jazz 2018 genoemd mag worden, dus heel snel vergeten die naam.

Lees Verder

Onderwerp: JAZZ

Zondag 08 Juli 2018 at 10:33 pm

Een dag van vele stijlen Jazz bracht soms wel wat verwarring

Fundament foto Peter Putters Fundament foto Peter Putters Fundament foto Peter Putters

Door Jacques Nachtegaal met fotografie van Peter Putters
 
Het moment dat ik binnenkwam in de grote tent sloeg heel even de paniek toe, Nee toch niet heel deze dag experimentele Jazz, want dat trek ik niet. Op het podium de formatie Fundament een Belgisch collectief van maar liefst 14 personen. Recentelijk verscheen hun album Fundament (met als uitvoerende er bij genoemd Peter Jacquemyn echter op de achterzijde van het cd hoesje worden nog 11 medemusici genoemd, ietwat verwarrend). Als ik het allemaal goed heb begrepen is het een project van Jacquemyn met de titel Fundament en met medewerking van die 11 medemusici. Mogelijk dat de twee die ik wel bij het applaus telde, maar verder niet on stage had gezien, zijn hoogstwaarschijnlijk de video-editor en de belichter. In ieder geval was dit een zeer explosief experiment waarbij de luisteraar eenmaal in de muziek opgenomen mee werd meegenomen in een verhaal wat steeds weer de interpretatie van de verschillende instrumenten kreeg. Op de grote schermen passeerde barcodes en toon-gegenereerde tijdsregistraties. Je moet hier wel voor open staan en als tip met betrekking tot de cd, deze bij voorkeur niet in de auto draaien, want dat leidt geheid tot ongelukken.
 
Lees Verder

Onderwerp: JAZZ

Zaterdag 07 Juli 2018 at 2:54 pm

Dit was echt, een meer dan complete vrijdag lang, genieten op Gent Jazz

Jerome Klein foto Hans Speekenbrink Igor Gehenot foto Hans Speekenbrink  Alex Tassel foto Hans Speekenbrink

Door: Jacques Nachtegaal - Het Collectief N & P met foto's van Hans Speekenbrink

We kunnen met gerust hart stellen dat we nu echt op een Jazzfestival zijn hier op Bijloke bij Gent Jazz. Deze vijfde festivaldag opende met Igor Gehenot’s Delta, met naast Igor (piano), Jerome Regard (bas), Alex Tassel (trompet) en Jerome Klein (drums). Dit kwartet wordt geleid door Igor Gehenot die m.i. mogelijk niet geheel onterecht de Waalse Jeff Neve wordt genoemd.

Toch ben ik van mening dat Jeff Neve, die na dit kwartet zal optreden, muzikaal nog ver voor ligt op zijn Franstalige landgenoot. Niet dat Gehenot onverdienstelijk componeert maar het is bij lange na nog geen Neve. Er mist nog iets in de subtiliteit en zijn touche. Het moet wel vermeld dat het kwartet goed op elkaar is ingespeeld en ze elkaar muzikaal blind aanvoelen. Het viel mij op dat het merendeel van de gespeelde stukken begon met een solo van een der muzikanten. Niets mis mee maar wel opvallend. Deze intro’s zijn nimmer te lang of overdreven freaky of storend, maar eerder een sterke basis om vanuit te beginnen.

Lees Verder

Onderwerp: FESTIVAL, JAZZ, MUZIEK

Vrijdag 06 Juli 2018 at 12:09 pm

Gentjazz Donderdag dag 4. Nu begint de Jazz pas echt goed

Loriers Postma Gerstmans-Photo Hans Speekenbrink Loriers Postma Gerstmans-Photo Hans Speekenbrink Loriers Postma Gerstmans-Photo Hans Speekenbrink

Door Jacques Nachtegaal met foto's van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)


De start van het tweede, nu aaneengesloten deel, van Gent Jazz is tevens de start van de ommekeer naar louter Jazz op dit festival. Waren de vorige dagen van het festival rijkelijk gelardeerd met pop en aanverwante zaken vanaf nu is het Jazz, Jazz en nog eens Jazz wat de klok slaat.

Dat begon al met het eerste concert van het trio Nathalie Loriers (vleugel), Tineke Postma (saxofoon) en Sam Gerstmans (bas), een gedreven trio wat vooral de twee dames in het gezelschap tot uitersten op hun instrumenten dreef. Loriers speelde werkelijk fantastisch op haar toetsen maar Tineke Postma overtrof alles en iedereen in dit concert. Het is haast niet te geloven wat een kracht en aanblaas-power er uit dit frêle lichaam komt. Het lijkt wel of Postma op een luchtslang staat aangesloten zo krachtig blaast zij aan. Krachtig, dan weer subtiel en met grote regelmaat, ellenlange passages. Dinsdagavond stond zij al als gast geprogrammeerd bij Myrddin, de snarenvirtuoos die met haar de grenzen tussen Jazz en Flamenco zocht en wat zij samen op enerverende wijze, dat vol muzikale verrassingen en diepgang over het voetlicht wisten te brengen. Maar nu op het hoofdpodium lijkt ze helemaal vleugels te hebben gekregen. Wat kunnen wij Hollanders toch trots zijn op deze dame.

Lees Verder