Onderwerp: FESTIVAL, JAZZ, MUZIEK

Zondag 09 Juli 2017 at 10:46 am

Old School Jazz maar ook de grenzen opgezocht

Stanko Rava photo Hans Speekenbrink Stanko Rava photo Hans Speekenbrink Stanko Rava photo Hans Speekenbrink

Door Jacques Nachtegaal - Het Collectief N&P  Fotografie Hans Speekenbrink (klik voor groter)


Op deze derde dag van Gent Jazz, de zaterdag hebben we gelukkig een iets lagere temperatuur, maar nog steeds heerlijk zomers en dus ideaal voor dit heerlijke festival in de tuinen op Bijloke.
Vandaag zijn we begonnen met het Tomasz Stanko/Enrico Rava Quintet, twee oude rotten in het vak, beiden trompettist de één gekleed als een verdwaalde Fransoos in Italie en de ander lijkt op het onechte broertje van David Crosby, maar niets daarvan als de heren hun toeters laten klinken. Echte Old school jazz en geruggesteund door een ijzersterk en zeer strak trio met op de bas Rueben Rogers, Gerald Clever achter de drums en pianist Giovanni Guidi spelen de twee oude rakkers op een heerlijk relaxte wijze maar wel met echt alles uit hun trompetten halend. Het is een lekkere opening op deze vroege middag. We begonnen vandaag al om 14.30 uur en het is, zo vroeg op de festivaldag, al aanzienlijk drukker dan de twee voorgaande dagen. Wat de heren brengen stemt het publiek, wat nog wat landerig is van de heerlijke temperatuur van deze dag, zeer tevreden. Talloze open doekjes worden de heren dan ook toebedeeld. Geweldig om op een Jazz festival te zijn waar de Jazz nog wel preveleert boven de pop zoals op andere festivals. Want na gisteren een echte Jazz dag ziet deze dag er ook heel jazzy uit.

Lees Verder

Onderwerp: FESTIVAL, JAZZ, MUZIEK

Zaterdag 08 Juli 2017 at 12:08 pm

De hele dag echte Jazz in Gent

Christian Scott photo Hans SpeekenbrinkChristian Scott Christian Scott photo Hans Speekenbrink Christian Scott Christian Scott photo Hans Speekenbrink

Door Jacques Nachtegaal - Het Collectief N&P - Fotografie Hans Speekenbrink( klik voor groter)


Dag twee van het Gent Jazz festival is een echte Jazz dag, geen pop artiesten of andere theatrale musici, nee gewoon toeters, bassen, drums en toetsen en heel veel ander moois.
De dag opent met de band van trompettist Christian Scott Atunde Adjuah een lekker collectief met een frontman die duidelijk de waardering voor zijn bandleden heeft, dat blijkt niet alleen in de muzikale ruimte die hij hen biedt maar vooral uit de wijze waarop hij zijn bandleden bij het publiek introduceert. Hij neemt daar alle tijd voor en toont ook daadwerkelijke interesse en waardering voor hen. Daarnaast is trompettist Christian Scott een waanzinnig goed en bezield blazer. Hij doet dat op een mede door hem ontworpen trompet, waar hij een naar het schijnt hele lijn van heeft ontworpen. Maar dat terzijde, zijn blaastechniek maakt duidelijk dat hij beschikt over een paar ijzersterke longen en een gevoel voor frasering die meer dan bijzonder genoemd kan worden. Zijn set op Gent Jazz kenmerkt zich vooral door de warmte die zijn collectief uitstraalt.Zijn muzikale stijl bereikt, nee overschrijdt de grenzen der Jazz, hij begeeft zich af en toe op de paden der funk, soul maar ook jazzrock, daarin op heerlijke wijze gesteund door Elena Pinderhughes op de dwarsfluit. Het is alleen een beetje jammer dat in die momenten dat zij niet speelt ze als een zoutzak terzijde staat, maar dat zal in de toekomst zeker veranderen.  Opmerkelijk in dit collectief is de kwaliteit van de pas 20 jarige drummer Mike Mitchell die in de toekomst nog veel van zich doen spreken. Kortom een heerlijk concert met een aantal heerlijke ballads, waarin bleek dat Scott niet alleen een mensen mens is maar vooral een sociaal muzikant, doe maar gewoon dan doe je gek genoeg lijkt hij te denken.

Lees Verder

Onderwerp: FESTIVAL, JAZZ, MUZIEK

Vrijdag 07 Juli 2017 at 3:38 pm

De kop is er af in Gent, Gent Jazz 2017 is begonnen

Kadhja Bonet photo Hans Speekenbrink iles Mosley photo Hans Speekenbrink GoGo Pinguin photo Hans Speekenbrink

Door Jacques Nachtegaal - Het Collectief N & P Foto's Hans Speekenbrink (klik voor groter)


De kop is er af en hoe. Na een moeizame start met een mijn inziens totaal ongeinteresserde Kadhja Bonet, de Amerikaanse zangeres/gitariste, die mij met haar recent verschenen album eigenlijk best verraste, heeft in Gent geen indruk kunnen achterlaten. Natuurlijk is het vervelend spelen in een kolossaal grote tent voor een publiek van ongeveer dertig mensen, maar daar ben je professional voor. Haar drummer, ze waren met twee gekomen, leek iets enthousiaster maar dat kon al geen redding meer brengen. Nu moet ik ook kwijt dat live dit een zeer beperkte zangeres is, ze is flets en eentonig zo erg dat na twee nummers ze al begon te vervelen, toen ze later in het concert de Beatles klassieker "Yesterday" aanving, was voor mij de maat vol, ze irriteerde nu zelfs. Ik verdween enkele andere toehoorders achterlatend.

Lees Verder

Onderwerp: JAZZ, MUZIEK

Donderdag 11 Mei 2017 at 8:37 pm

Steve Kuhn Trio – Een beroemd sideman, die prima op eigen benen kan staan.

Steve Kuhn photo Hans Speekenbrink

Door René de Hilster, Lantaren/Venster Rotterdam met beeld van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)

Het is bekend fenomeen in de jazzwereld, sideman die na jaren trouwe dienst bij vaak veeleisende leiders op eigen benen gaan staan en daarbij aan kwaliteit niet onderdoen voor hun beroemdere werkgevers.Steve Kuhn is daar een goed voorbeeld van. De inmiddels 79 pianist is een meesterbegeleider en vele beroemde jazzmusici maakte graag gebruik van zijn diensten. De lijst is te lang om op te noemen maar wordt gesierd met namen als John Coltrane, Stan Getz, Sheila Jordan, Art Farmer, Kenny Dorham en Joe Henderson.

Tegenwoordig staat Kuhn op eigen benen en gaat de wereld rond met een eigen trio. Er is een Allstar variant met bassist Steve Swallow en drumgigant Joey Baron en er is een “normale” versiet met vaste waarde drummer Billy Drummond en David Wong op bas.  Deze laatste bezetting was op zaterdag 6 mei te zien en te beluisteren in het Rotterdamse Lantaren/Venster.

Lees Verder

Onderwerp: JAZZ, MUZIEK, WERELDMUZIEK

Woensdag 29 Maart 2017 at 7:57 pm

Youssou N'Dour brengt de Melkweg in extase

Youssou NDour photo Hans Speekenbrink Youssou NDour photo Hans Speekenbrink Youssou NDour photo Hans Speekenbrink

Tekst: Rik van Boeckel met foto's van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)


Wie had verwacht dat de Senegalese superster vooral songs van zijn nieuwe album Afrika Rekk zou spelen tijdens zijn optreden in de Melkweg (Amsterdam), kwam bedrogen uit. Natuurlijk speelde hij er een paar maar meer nog ging hij door zijn zeer uitgebreide repertoire heen. Niemand die dat erg vond want met meer dan 30 albums op zijn naam is de 'koning van de mbalax' is het eerder de vraag wat hij zal brengen en wat niet. En met een 12-koppige klasseband als Super Etoile de Dakar om zich heen is het sowieso al goed.

Meteen al bij de eerste song Set ging het publiek uit zijn dak. In deze song van eind jaren 80 kaartte Youssou N'Dour de vuilnisproblematiek in de Senegalese hoofdstad Dakar aan. Die heb indertijd zelf kunnen constateren en Set klonk uit bijna elk raam van de bouwvallige huizen. Ik kocht er toen meteen een cassette van. Het gelijknamige album kwam in 1990 uit.
Tot aan Birima (van het album Joko uit 2000) was het vooral swingen geblazen op de mbalax van Lima Wessu, Xajaalo, Immigés en Africa Dream Again. En dat kwam onder andere door de ritmes die werden voortgebracht door de drums, sabars, djembé en timbales. De melodie werd behalve door de gitaristen en de saxofonist gespeeld door twee toetsenisten die beiden verscholen achter een Korg voor een moderne Afrikaanse popsound zorgden. Coli Kamga uit Kameroen was tot op dat moment een van de backing vocalisten maar stapte net als tijdens Afrika Hertme 2016 in de schijnwerpers tijdens 7 Seconds,  Youssou's wereldhit met Neneh Cherry uit 1994. Het publiek zong al mee met Birima en nu des te meer. Coli Kamga had een aantal zinnen over de hongerende kinderen van Afrika in de song verwerkt en dat voelde gezien de zeer trieste actualiteit zeer schrijnend!

Lees Verder