Onderwerp: MUSICAL, JEUGD

Zondag 30 December 2007 at 12:13 pm

De Gebroeders Leeuwenhart

De Gebroeders Leeuwenhart

Door Marieke van Soest met foto's van Bob Bronshoff (klik voor vergroting)
20 december 2007 M-Lab Amsterdam


‘Ik denk niet dat ‘ie gewoon ligt te slapen, mam. Volgens mij is hij ziek’. Direct bij het begin van de voorstelling, zit je midden in het verhaal. Kruimel is ziek. Hij blikt terug op de tijd dat zijn broer nog leefde. Jonathan vertelde hem altijd verhalen over ridders, draken en avonturen. Het publiek blikt mee en ziet hoe Jonathan bij een brand Kruimels leven redt. Zelf komt hij om bij deze reddingsactie. ‘Het had beter andersom kunnen zijn’, meent Kruimel. ‘Ik ga toch al dood’.

Dan ziet hij een witte duif, een duif uit het land waar Jonathan over vertelde - Nangiala. De duif neemt hem mee en dan ontmoeten de broers elkaar opnieuw, in het Dal van de Kersenbloesem - het dal waar het altijd lente is. Toch is ook daar niet alles rozengeur en maneschijn. Tengil heerst over het naastgelegen dal en de beide broeders gaan de strijd aan voor de vrijheid. Ze worden al snel gezien als de broeders Leeuwenhart. Kruimel wordt omgedoopt tot Karel ‘een echte riddernaam’. Gevaren worden doorstaan, gevechten geleverd; de broers gaan zelfs de strijd aan met draken. Dan belanden ze bij het punt waar echte moed gevraagd wordt&hellip

De Gebroeders Leeuwenhart


De verrukking van de beide broers over het weer samen zijn en het enthousiasme waarmee Kruimel in de avonturen stapt zijn zeker aanwezig. Toch overheerst een soort ingetogenheid. Het straalt uit de af en aan vliegende duiven, uit de houding van Sofia “ de leidster van het verzet in het Dal van de Kersenbloesem, uit de zorg van de broers voor elkaar.

De eenvoud van het decor accentueert de ingetogenheid. Het vuur tijdens de brand. De kersenboom, de rivier, het bruggetje. De paarden, de bewoners van het dorp tijdens de tirade van Tengil: het is allemaal prachtig neergezet.
De muziek ligt prettig in het gehoor, de zang is mooi en goed verstaanbaar. Het gehele verhaal neemt de toeschouwers mee naar de onvermijdelijke sprong in het onbekende.
‘Wie dood is, is een held’,

Al met al een prachtige voorstelling, die ongetwijfeld nog vele bezoekers zal meevoeren in het verhaal. De voorstelling wordt gespeeld in M-Lab, een prettige locatie gelegen aan het IJ. Het was plezierig kennismaken met zowel het theater als de voorstelling. De voorstelling is de gehele kerstvakantie te zien. Een absolute aanrader.
Nog te zien t/m 5 januari 2008 met voorstellingen om 14.30 uur en 19.00 uur.

M-Lab - website

Kruimel Leeuwenhart “ Niels Jacobs
Jonathan Leeuwenhart “ Thomas Spijkerman
Sofia “ Lottie Hellingman
Mattias/ Orvar- Filip Bolluyt
Tengil / Jossie “ Bart Oomen
Veder/ Hubert “ Marijn Brouwers
Kader/ Grim - Wouter Brouwers
Bianca/ Fjalar - Maartje van de Wetering

Onderwerp: JAZZ, JEUGD

Dinsdag 18 December 2007 at 3:12 pm

SJONIE EN BEP (Porgy en Bess) door Frank Groothoff

Porgy & Bess
Porgy & Bess
Porgy & Bess

Door Aty van Soest met foto's van Jørgen Koopmanschap
Gezien op 15 december 2007 in Theater De Purmarijn in Purmerend


Frank Groothof is een meester in het toegankelijk maken van wereldberoemd opera repertoir voor een breed publiek waaronder nadrukkelijk ook kinderen begrepen worden. Eerder bewerkte hij o.a. Don Giovanni en Carmen en nu heeft hij zijn versie van Porgy en Bess op de planten gezet, de tijdloze jazzopera van Gershwin uit 1935. Door zijn speelplezier, humor en muzikaliteit weet Groothof de zware kost terug te brengen tot de menselijke maat en kinderlijke proporties. Tegelijk met het onvergetelijke verhaal van Dorothy en Dubose Heyward glijdt de schitterende muziek van George Gershwin als met de paplepel naar binnen.

'Summertime', 'I Got Plenty O'Nuttin', 'Bess, You Is My Woman Now', 'It Ain't Necessarily So' en nog veel meer klassiekers van Ira Gershwin en Dubose Heyward zijn door Marjet Huiberts bewerkt in het Nederlands. Bij binnenkomst in het theater zijn de contouren van de stad New Orleans al te zien op het toneel, met onder de brug de huisjes van de arme zwarte bevolking. Op de achtergrond klinkt 'Summertime'. Er schijnt iets mis te zijn met de verlichting, want er zijn 2 electriciëns bezig met een grote schijnwerper. Frank Groothoff komt op en verzoekt het publiek een paar minuten geduld te hebben, er is een lamp gevallen en de vloer ligt bezaaid met glas, dus er moet eerst een schoonmaakploeg komen om dit op te ruimen voordat de voorstelling kan beginnen. Aldus geschiedt.

De schoonmaakploeg (4 mannen en 2 vrouwen) gaat snel aan de slag. Al doende vinden ze een aantal attributen van de voorstelling, waaronder de hoed van Porgy en de jurk van Bess. Sjonnie, de voorman van de schoonmakers begint het verhaal te vertellen van de arme negers van New Orleans, zet de hoed van Porgy op, gebruikt de bezem als kruk, want Porgy is mank.
Inmiddels heeft Bep achter de coulissen de jurk van Bess aangetrokken. De schoonmakers ontpoppen zich als muzikanten. Een vrouw, Serena, komt op met een geïmproviseerde baby en allengs begint het verhaal te leven, omlijst door de vertaalde songs van Gershwin. Het verhaal over armoede, gokken, verslaving aan het droom-poeder, liefde, haat, moord, de strijd om te overleven en vooral de liefde van Porgy voor Bess, die echter eerst niets van hem moet hebben. Zij is van Crown, de macho en ook Sporting Live, de coke-dealer zit achter haar aan. Eindelijk kiest Bess toch voor Porgy, maar dan slaat het noodlot weer toe.

Alle drie de mannen worden op onnavolgbare wijze gespeeld door Frank Groothoff. Marzieh Reyhani is de verleidelijke Bess, Serena wordt gespeeld door Suzanne Roos. Een groot compliment voor de muzikanten van DIG d'DIZ, die naast de fantastische muziek van Gershwin en de diverse mannelijke rollen ook nog alle geluidseffecten voor hun rekening nemen.

Porgy en Bess in deze uitvoering was vijf kwartier kijk-en luisterplezier waarvan we allebei (ik en mijn kleindochter) bijzonder genoten hebben. De speellijst is te vinden op de website.

Frank Groothof - website

Spel en zang
Frank Groothof, Marzieh Reyhani en Susanne Roos

DIG d'DIZ
Jan Menu - baritonsaxofoon
Maarten van der Grinten - gitaar
Jan Voogd - contrabas

Onderwerp: TONEEL, JEUGD

Vrijdag 30 Maart 2007 at 10:33 am

Zeemanstraat door Inside Out

Zeemanstraat
Zeemanstraat
Zeemanstraat

Tekst en (amateur)beeld van Marieke van Soest (klik voor vergroting)
Gezien op 20 maart 2007 in de Poelenburcht Zaandam


‘Het is een heel bijzonder toneelstuk, wat we vandaag voor jullie gaan spelen “ want het is nog niet bedacht. Niet bedacht, niet geoefend, helmaal niets weten we nog. En&hellip.. sommigen van jullie mogen meespelen. Wie zou dat willen?’ Een gebrul stijgt op uit de zaal. Sssst!
De spelregels worden uitgelegd: niet roepen, maar je vinger opsteken. Er wordt geoefend met ‘stil toneelspelen’. Boos kijken, verdrietig zijn, verliefd zijn: de kinderen doen allemaal mee.
En dan nu het verhaal: wie heeft wel eens iets gedaan, waarvan hij wist dat het niet mocht, maar hij heeft het toch gedaan. En wie durft dat hier te vertellen? Twee kinderen vertellen hun verhaal.

Waar het verhaal zich afspeelt is wel bekend: de Zeemanstraat. Een gewone straat, met een school, huizen winkels: iedereen kent wel zo’n straat. Piffany en Tony wonen in deze straat. Piffany zit in groep 4, Tony is een ‘stoere’ jongen uit groep acht. Tussen hen speelt het zojuist vertelde verhaal zich af. De zaal leeft mee. Steun voor Piffany, reacties op Tony. Op sommige momenten mag de zaal kiezen, hoe het verhaal verder gaat. Kinderen nemen rollen over. Hulpjes bij de schoonmaak, maar ook het meisje, dat niet meer weet wat ze moet doen als ook haar moeder boos op haar is.
De kinderen uit groep 4 pakken hun rol snel op. ‘Heel goed als uw zoon belooft dat hij het niet meer doet. Maar welke straf krijgt hij als hij het toch weer doet?’ Boter bij de vis, deze moeder weet van aanpakken!
Ook de kleuters mogen op het podium. Zij vullen de rol heel anders in, maar dit wordt goed opgepakt door de spelers. Moeder is boos: ze springt op de grond. ‘O,o, als ze gaat stampen is ze pas echt boos’, weet zoon Tony. Moeder stampt nog wat harder, maar gaat daarna lekker een kopje koffie drinken met de andere moeder. Tony en Piffany sluiten het verhaal af.

Enthousiaste reacties na afloop, van kinderen, ouders en leerkrachten. ‘Wat ik zo knap vond van die mevrouw die dat meisje speelde, is dat ze meteen begon en een liedje wist. Van die meneer was het ook wel knap, maar die kon nog even nadenken’, reageert een meisje. ‘En die Tony is echt stom, als ‘ie denkt dat ‘ie stoerder is dan Ali B’.
Eerder op de ochtend werd het stuk gespeeld voor de bovenbouw, groep 5 tot en met 8. Ook hier waren volop enthousiaste reacties. De voorstelling vond plaats in het buurthuis, op initiatief van een school, die op dit moment ‘theater’ als thema heeft. Een leuke manier om kinderen in aanraking te brengen met theater.

Meer informatie vindt u hier.

Spel: Ton Haas en Marihuela Belt
Muziek: Joost van der Knaap

Onderwerp: MUZIEK, MULTIMEDIA, JEUGD, DANS, ALGEMEEN, TONEEL

Donderdag 29 Maart 2007 at 8:34 pm

Kunstbende is dope vet

Kunstbende
Kunstbende is dope vet
Kunstbende is dope vet

Tekst en beeld van Henry Krul (klik voor vergroting)

‘Jullie zijn ’n dope vet publiek’ roepen de enthousiaste presentatoren Oos en Alf. De zaal gilt terug.
We zijn in de grote zaal van de Stadschouwburg Utrecht. Hier vindt de Kunstbende voorronde van de provincie Utrecht plaats. Maar liefst 400 jongeren van welke culturele afkomst dan ook laten hier hun kunsten zien op het gebied van theater, dans, taal, film, expo en de ‘categorie alles’ mag. Hier kun je als jongere tussen de 13 en 18 jaar ontdekt worden. Hier kun je laten zien wat je te melden hebt. Bloedserieus of met een knipoog naar wie en wat dan ook. Het is een wedstrijd maar vooral een heel tof samenzijn.

Leeftijdsgenoten ontmoeten, chillen en vooral bekijken wat anderen tijdens hun optredens doen. Want dat is ‘zeker weten’ de moeite waard.
Ieder jaar kent het landelijke festival Kunstbende, dat in regio’s onderverdeeld is, een thema. Dit jaar is het thema ‘liefde’. Liefde vertaald in één van de zes eerder genoemde categorieën. Iedere deelnemer geeft hieraan zijn of haar eigen interpretatie. Een schilderij, kunstwerk, gedicht, filmpje, monoloog, toneelscène of meer spectaculair een knallend (of knalhard) optreden met je bandje of een supergave groepschoreografie waar de spetters vanaf vliegen. Bij vlagen gaat in de grote zaal (ook wel Douwe Egbertszaal genoemd) het dak eraf. Zowel publiek, wel zo’n 500 man, als optredende artiesten komen tot een ongekend enthousiasme. Eén van de optredende bands, de East Creek Swing Band, meen ik, weet van geen ophouden. Met knalharde ‘recht toe recht aan’rock la AC/DC overschrijden ze ruimschoots de tijdslimiet van 5 minuten die iedere act mag duren. Bot maar zeer terecht wordt plots het podiumlicht gedoofd en de stekker eruit getrokken. Dit is niet de afspraak. De valsspelers; deze frisse jonge honden. In overtreding maar wel erg leuk (vind ik).

Kunstbende
Kunstbende
Kunstbende


In de kleine Blauwe Zaal gaat het er heel wat rustiger aan toe. Hier staan dan ook de wat meer kwetsbare, maar zeker niet mindere, optredens gepland. Prachtige theaterstukken, klein maar fijn, komen voorbij. Je moet het maar durven. Staan op zo’n podium en je ding doen. Respect.
Ja en respect verdien je hier ook. Want zo is het Kunstbende publiek. Ooit werden Total Touch met Trijntje en Tjeerd Oosterhuis evenals Krezip, Abdelkader Benali, Yes-R, Brace, Sanne Vogel, Roosbeef en anderen hier ontdekt. Wie volgt!

De voorrondes van Kunstbende zijn in volle gang. Komende zaterdag in Zwolle en daarna volgt nog veel meer (zie de website van Kunstbende). Uiteindelijk volgt er op zaterdag 9 juni in Vredenburg Utrecht de landelijke finale. Een aanrader.

Afgelopen zaterdag in Utrecht wonnen de volgende deelnemers:
De Jazzies (Theater),
Remy Schepers (Film),
Mara Gelderblom (Taal),
Danny Groenendijk (Expo),
BC Rosh, Gniuss & Co-e (Alles mag),
Eleven (Dans),
The way of love (Muziek).

Check ook de website van Kunstbende en hier op YouTube.

Onderwerp: MUSICAL, JEUGD

Maandag 27 November 2006 at 7:42 pm

Familiemusical “Honk”

Honk! (foto Joris van Bennekom)
Honk! (foto Joris van Bennekom)
Honk! (foto Joris van Bennekom)

Door Edith Bergink met foto's van Peggy de Haan en Joris van Bennekom
(klik voor vergroting)


Geen rode loper en dranghekken, maar een groen tapijt, strobalen en kunststof koeien vormden de originele entree bij de première van “Honk”, zondagavond 26 november in Theater Orpheus (Apeldoorn). Ook in de foyer zette deze sfeer zich door middels hoge takkenbossen, live accordeonmuziek en nog meer koeien.

Honk vertelt het verhaal van het lelijke eendje. Dit wereldberoemde sprookje van Hans Christiaan Anderson wordt op een heel eigentijdse en grappige manier verbeeld in deze spetterende familiemusical.
In de openingsscene wordt de link met de aankleding in de foyer duidelijk: het verhaal speelt zich af in en rondom een boerenvijver. Deze eerste scène is tegelijkertijd de meest verrassende in het hele stuk, daar te zien is hoe de spelers zich per fiets tussen metershoge rietkragen voortbewegen. Hierbij vormen model en aankleding van de fietsen een perfecte match bij de verschillende karakters.
Honk! (foto Peggy de Haan)
Honk! (foto Peggy de Haan)
Honk! (foto Joris van Bennekom)


Het verhaal is eenvoudig: Frida en Sjoerd zijn een doodnormaal eendenechtpaar, waarbij opvalt dat Frida wel wat feministische trekjes vertoont. Uit de twee eieren in haar nest komen eerst een “normaal”kuiken (geel joggingpak, rode pet plus kuif en zeer bijdehand) en vervolgens een jongetje dat anders is dan alle anderen en al snel door iedereen “lelijk”wordt genoemd. Dit enorme jong laat i.p.v. het karakteristieke kwak een oorverdovend “HOOONK” horen, waarmee de titel van de musical is verklaard.

De protserige kat (wiens fiets veelzeggend een motor verbeeldt) vindt Lelijk wél interessant, al is dat dan meer gestoeld op een volle maag dan op een eeuwigdurende vriendschap. Op de vlucht voor de kat raakt Lelijk verdwaald. Op zijn tocht ontmoet hij de meest wonderlijke dieren, die elk goed zijn voor verrassende en vooral humorvolle scènes.
Zo zingen de ganzen (met vliegeniersmutsen op) een lied waarbij en passant hun migrantenstatus en de gansavia luchtvaartmaatschappij de revue passeren. Ook komen de brulkikkers voorbij die parodiërend zingen over nog lelijker zijn en daarmee flinke lachsalvo’s in de zaal veroorzaakten.
Door zijn reis leert Lelijk steeds meer over zichzelf en over wat schoonheid nou echt is. De transformatie van lelijk naar mooi wordt grappig verbeeld; lelijk heeft zijn driewieler lesfiets (met grote L voorop) verruild voor een blinkende scooter.

Honk! (foto Peggy de Haan)
Honk! (foto Peggy de Haan)
Honk! (foto Peggy de Haan)


De kracht van deze musical zit ‘m wat mij betreft niet in het verhaal, maar in de humor, de knipoog naar de volwassenen en de sterke liedjes die prachtig gezongen worden. Knap is ook dat ­e met een minimaal decor blijft boeien en dat de slechts zes spelers in totaal liefst 16 karakters spelen. Petje af! Kortom: absoluut een aanrader voor iedereen van tien en ouder!

“Honk” is de eerste productie van “” en is t/m 1 april 2007 in diverse theaters te zien.

Cast:
Ara Halici, Ivo Chundro, Vannessa Timmermans, Vincent de Lusenet, Jolanda van den Berg en Sabine Beens.

Honk! - website