Donderdag 18 Juni 2009 at 05:41 am
Oerol: 'HOT' cross-over van beeldende kunst en theater
Tekst Ella Westveer met foto's van Eddy Westveer
Een installatie door theatermaker en vormgever Miek Uittenhout.
Oog in oog met hevige wanhoop. De twee- en driedimensionale beelden bevinden zich in absurde situaties. Hierdoor ontstaat niet alleen een projektie, maar ook een verhaal. Deze cross-over van beeldende kunst en theater geeft iedere bezoeker de mogelijkheid een persoonlijke voorstelling te vormen. Je hebt het gevoel dat je je op een filmset begeeft. Voor theatermaker en vormgever Miek Uittenhout was het hard werken.
Lees Verder
Donderdag 21 Mei 2009 at 10:52 pm
DON QUICHOT IN HOLLAND, Spektakelstuk op de Rotterdamse Maasvlakte.
Tekst en beeld Hans Speekenbrink (Klik voor vergroting van de 12 foto's)De wereld Winddag op 14 juni wordt ingeluid met een groots spektakel van regisseur Bert Barten op de Rotterdamse Maasvlakte. Met 2000 bezoekers per avond is er de ambitie om met 25 speelavonden 50.000 bezoekers te halen.
Cultuurpodium nam met andere persgenodigden een kijkje achter de schermen. Een eerste indruk is dat er nog veel moet gebeuren om op 14 juni een voorstelling van een dergelijke omvang neer te zetten, met objecten, toneel, dans, mime, muziek, effecten en vuur.
Bert Barten heeft eerder bewezen dat waar te kunnen maken, met andere grootse spektakelvoorstellingen als La Divina Commedia van Dante – uitgevoerd in een echte haven, de Odyssee van Homerus en Faust van Goethe, spectaculair uitgevoerd op een gigantische hoop afval. Waarom zou je nieuwe verhalen bedenken, aldus Barten, als er zoveel klassieke meesterstukken met een boodschap voorhanden zijn. Klassieke meesterwerken bevatten altijd universele wijsheden, die willen wij op deze wijze weer toegankelijk maken voor een groter publiek. Na Dante, Homerus en Goethe, nu dus de postume eer aan de Spaanse auteur Miguel de Cervantes uit 1605.
Lees Verder
Woensdag 20 Mei 2009 at 7:34 pm
OEROL Programma 2009 online Online kaartverkoop vanaf a.s. maandag
Op maandag 25 mei om 10.00 uur begint de online kaartverkoop op www.oerol.nl Voor Oerol zijn in totaal ruim 100.000 voorstellingskaarten beschikbaar waarvan ongeveer de helft in de online voorverkoop gekocht kan worden. De Vrienden van Oerol kregen de mogelijkheid om als eerste kaarten in de voorverkoop te bemachtigen, zij kunnen al vanaf afgelopen maandag 18 mei kaarten kopen in de VriendenVoorverkoop. De rest van alle voorstellingskaarten wordt verkocht op Terschelling. Iedere ochtend zijn de laatste kaarten voor die dag, beschikbaar in de verkoop op festivalterrein de Westerkeyn. Om kaarten te kunnen kopen is het noodzakelijk om een Oerol-paspoort te hebben, dat ook in de online kaartverkoop aangeschaft kan worden. Het paspoort is samen met de voorstellingskaarten het toegangsbewijs tot de voors! telling en het is tevens toegangsbewijs tot meer dan twintig paspoortvoorstellingen, de muziekoptredens en het straattheater.
Woensdag 30 Juli 2008 at 9:48 pm
Zwoele Zomeravond in het Kröller-Müller Museum
Tekst en beeld van Chantal van den Boogaard (klik voor vergroting)
Voor het derde achtereenvolgende jaar houdt het Kröller-Müller Museum ook dit jaar weer Zwoele Zomeravonden in de beeldentuin. De afgelopen twee zomers waren de de Zwoele Zomeravonden een groot succes. Dit jaar is het programma voor elk van de avonden opnieuw veelbelovend. Theater, muziek, literatuur en beeldende kunst zijn de ingrediënten voor een heerlijke zomeravondsfeer. Ook voor een hapje en een drankje is gezorgd, maar als u liever uw eigen picknick verzorgt, dan bent u van harte uitgenodigd uw eigen picknickmandje mee te nemen. En daar werd in grote getale gehoor aan gegeven.
De reeks bestaat uit vier avonden, met elk een apart thema. De eerste Zwoele Zomeravond had als thema “Verleiding”. Het thema van de tweede Zomeravond (19 juli) was “Verbeelding”.
Centraal stonden de verbeelding van de kunstenaar, die leidt tot zijn of haar werk, maar ook de eigen fantasie en verbeeldingskracht van de bezoeker.
Op het programma stonden o.a. Gabriel Rios, Lydia Rood, Warner&Consorten, Stille Fanfare, Lucky Fonz III, TamTam Objektentheater, Vicky Francken, Joost II Sickenga, Anna Pleiter.
Tam Tam Objektentheater speelde 'To have or not to have', een roestig sprookje met elementen uit spaghettiwesterns, een scheutje Shakespeare maar vooral ook heel veel humor. Een nijptang en een borstel zullen nooit meer hetzelfde zijn!
Schrijfster Lydia Rood vertelde waarom kunst een prachtige aanleiding is tot het bedenken van verhalen en fooddesigner Anna Pleiter verrijkte flora en fauna van de beeldentuin met wel heel bijzondere (en smakelijke) verrassingen...
Favorieten waren de bijzondere, opblaasbare tenten van kunstenaar Lambert Kamps bieden. Vooral de Boxing-tent sprak tot mijn verbeelding. Hij liet zich inspireren door de hedendaagse computergames en ontwikkelde zijn eigen uitdagende, interactieve boks-spel voor 2 personen. Bezoekers konden zelf deelnemen aan het spel. In tegenstelling tot de computergames, heeft in het spel van Kamps elke speler maar één leven; dat van zichzelf. Maar ook zijn “Chopped Tree”, voor houthakkers met spijt, past helemaal in het thema van de avond.
Ook Warner & Consorten sprak zeer tot de verbeelding. Met de meest basale dingen wisten Warner en zijn vrienden de meest wonderlijke en absurde dingen te doen. Nietsvermoedende passanten werden aan de rolstoel van hun moeder of vrouw vastgetaped, een touw en wat ijsparapluutjes werden met behulp van bezoekers tot kunst verheven en een jonge dame knipte vol overgave haar panty stuk. Het had iets absurds en af en toe iets surrealistisch.
De avond werd op onovertroffen wijze opgeluisterd door De Stille Fanfare. Onovertroffen in zijn soort. Wat mijn betreft met afstand de winnaar van elke taptoe. Of het nu juist vrolijk is of treurig, daarin zijn de bezoekers niet eenduidig. “Ieder zingt zijn eigen lied” met deze fanfare.
Dat het een regenachtige dag was mocht de pret niet drukken. Er werd overal gepicknickt, de stemming was zonnige en de sfeer was opperbest. Mocht dit alles je tot de verbeelding spreken, dan volgen er deze zomer nog twee Zwoele Zomeravonden:
2 augustus: Zwoele Zomeravond - Verwondering
Met o.a. Neco Novellas (foto), Bas Haring, Leine, Odd Enjinears, LaMelis, Guido Pollemans, Toeac, Oscar Prinsen, Radio Barkas, Maurits Westerik
16 augustus: Zwoele Zomeravond - Verlangen
Met o.a. Sensuàl, Gerard van Maasakkers en JW Roy, F. Starik, Babok, De Kazerne, Ragazze Kwartet, Eefje Wentelteefje, Dennis Gaens, Jaap van Keulen, Haico, D!O, Odilo Girod
Nog steeds zin in meer? Dan is er op zaterdag 23 augustus (van 14.30 tot 16.30) de afterparty, met een live-optreden van de unieke Zaanse band DeKift.
Adres: Houtkampweg 6, Otterlo. Info: www.kmm.nl
Dinsdag 22 Juli 2008 at 8:38 pm
Het doek gaat op
Door Sofie Bruining met foto's van Berbera van den Hoek (klik voor vergroting)
Gezien: 20 juli Moreelsepark, Utrecht
In haar afstudeervoorstelling in 2002 ontfermde theatermaker Karina Kroft zich voor het eerst over de teksten van Peter Handke. Daarna zette ze voor de serie Jonge theatermakers voor Toneelschuur Producties Handke’s ‘Zelfbeschuldiging’ op de planken en nu brengt ze ‘spel zonder woorden’ van Handke naar het Paradepubliek in ‘Zie hier: de mens’.
De mens en de mens alleen is wat we te zien krijgen in de voorstelling. Handke’s experiment ‘spel zonder woorden’ is daarin dwingend. In de vroege en experimentele werken van Handke verkende hij de mogelijkheden met taal. In dit stuk ging hij zelfs zo ver dat hij alle tekst wegliet. Vervolgens blijft er voor het publiek niets anders over dan het observeren van de handelingen van de boer, de knecht en de kat. Daar moeten we het mee doen. Niet meer en niet minder.
Karina Kroft geeft ons gelukkig meer om mee te werken. De mens luistert en beweegt niet alleen, maar vertelt, speelt, acteert, en regisseert ook. Zo zijn de regieaanwijzingen op band gezet en terwijl hij speelt volgen de actrices, Jacqueline Boot en Gonny Gaakeer, niet alleen de aanwijzingen op. In ‘Zie hier: de mens’ zetten ze de band herhaaldelijk stil om commentaar te geven op het verloop van het stuk en op de principes van Handke.
Een enkele keer gaat Jacqueline Boot, de knecht, tegen Handke in. Snel wordt ze tot de orde geroepen door Gonny Gaakeer, die de boer speelt. De confrontatie tussen de boer en de knecht wordt hier mooi aan het licht gebracht. Maar Kroft laat hier ook nog een andere confrontatie zien, die misschien interessanter is. In haar voorstelling gaat Kroft de confrontatie ofwel uitdaging aan om te werken met de dwingende en harde voorschriften van Handke. Het legt beperkingen op, maar tegelijkertijd biedt het taalexperiment haar ook de kans om evengoed als Handke theater te onderzoeken en op een originele manier aan de man te brengen. Origineel is het zeker. Dit heb ik eerder nog niet gezien op de Parade.
In de voorstelling probeert Kroft handen en voeten te geven aan de verregaande ideeën van Handke over theater en de omstreden rol van taal daarin. Haar vertolking van ‘het spel zonder woorden’ is alleen zeker niet stil te noemen. Integendeel. Ze bespreekt de principes van Handke uitvoerig. Er worden verschillende citaten van hem opgenoemd. Zo komen we er ook achter dat Handke bepaald niet vriendelijk was tegenover vrouwen. Het is een overdaad aan informatie en daarom is het soms moeilijk om bij de les te blijven. Ik kwam daarom ook enigszins verbijsterd uit de voorstelling en ik was bang dat ik iets gemist had.
Kroft verwoordt haar zoektocht naar een gangbare werkvorm voor het taalexperiment van Handke. Daarin laat ze ook haar worsteling zien. Zo geeft ze een transparant beeld op haar zoektocht, maar ook op het experimentele werk van Handke. ‘Het doek gaat op’, zegt Jacqueline Boot niet voor niets aan het begin van de voorstelling.
De Parade - website
Maandag 21 Juli 2008 at 10:28 pm
Spinvis en Sexy Chromosomen
Door Ellen van der Kemp met foto’s van Berbera van den Hoek
Gezien: 18 juli Moreelsepark, Utrecht
SeXY chromosomen
Bij de ingang staat een levensgrote zaadcel ons naar binnen te praten. Het kost hem weinig moeite ons binnen te krijgen, want we hebben al kaartjes. In de kleine donkere tent doen de doorzichtige skippyballen tegelijk dienst als eitjes en als zitplaatsen voor het publiek. We krijgen een voorlichtingsfilmpje te zien. En net als we ons vertwijfeld afvragen of we bij biologieles zitten of op de Parade, komen er twee spelers voor het beeld langs rennen. Het zijn X en Y. Ze zijn op zoek naar hun bestemming en raken met elkaar in een machtstrijd verwikkeld. Ovita wacht op het moment om haar kans te grijpen. Omdat in de natuur het recht van de sterkste geldt, kan er maar één de winnaar zijn. We zullen niet zeggen wat het geworden is, een jongetje of een meisje, zodat het nog een beetje spannend blijft, want verder valt er aan deze voorstelling niet zo veel te beleven.
Boeiende kennismaking met Spinvis
Net als vorig jaar vinden er deze zomer ook muziekvoorstellingen plaats op De Parade. Onder de noemer ‘Fine Fine Music’ kan er in een intieme huiskamerachtige setting worden genoten van de ‘crème de la crème van de Nederlandse popmuziek’, volgens het persbericht. Verwachtingsvol ga ik naar het optreden van Spinvis.
“Het is vakantie!” roept Erik de Jong, alias Spinvis. “Maar het is niet vrolijk, want ze gaan allemaal dood.” De toon is meteen gezet en alle verwachtingen van een luchtig, vrolijk programma worden in de kiem gesmoord. Maar zo zwaar valt Spinvis nu ook weer niet op de maag. Ik geef toe, het is mijn eerste Spinvis-ervaring en ik moet even wennen. Elke referentie ontbreekt, zowel op tekst- als op muziekgebied, en een hele tijd heb ik de vreemde gewaarwording dat ik niet weet wat ik ervan moet vinden (eigenlijk weet ik het nog steeds niet), terwijl ik altijd overal een mening over heb. Dit is zo anders dan alles waar ik enigszins bekend mee ben, zo origineel en experimenteel.
“We gaan wat liedjes doen”, belooft Spinvis zijn publiek en dat is precies wat hij doet. Samen met een muzikant die pal achter hem zit en daardoor moeilijk te zien is, ‘doet’ hij zijn liedjes: een aantal van zijn eerste album, van het album Nieuwegein aan zee en van het album Dagen van gras, dagen van stro. Helaas laat Spinvis niets horen van het nieuwe album Ritmebox dat vier dagen eerder uitgebracht werd ter gelegenheid van de verjaardag van Simon Vinkenoog, terwijl het nog wel de verjaardag van de dichter is. Ook speelt hij geen Boudewijn de Groot-nummers, wat in het programmaboekje van De Parade aangekondigd stond. Desalniettemin was het een boeiende eerste kennismaking met deze fascinerende singer-sample-songwriter.
“Vakantie!” roept Spinvis nog een keer aan het eind van zijn programma. Hij is er blijkbaar hard aan toe en dat verbaast me niets als ik zie wat hij dit jaar allemaal gedaan heeft: de productie van Ritmebox, muziek voor de film Vox Populi en het schrijven van nummers voor een nieuw album. Gelukkig heeft hij voor de fans nog tijd voor optredens. Op 6 augustus treedt Spinvis weer op tijdens de Parade in Amsterdam. Verder in Fine Fine Music: optredens van Johan, Alamo Race Track, en Charlie Dée.
De Parade - website
