Onderwerp: LOCATIETHEATER

Donderdag 30 Augustus 2007 at 10:31 am

Ronja de Roversdochter

Ronja, de roversdochter
Ronja, de roversdochter
Ronja, de roversdochter

Door Nanny Heijmans met foto's van Productiehuis d*Amor
Amersfoort, 22 augustus 2007


Het bos Birkhoven wordt momenteel veroverd en bevolkt door een grote groep rovers die tijdelijk hun intrek hebben genomen in de Amersfoortse bossen. Het bos vormt namelijk het bijzondere decor van de nieuwe familievoorstelling: Ronja de Roversdochter van Productiehuis d*Amor (in samenwerking met Het Utrechts Landschap).

Het stuk is gebaseerd op het beroemde boek ‘Ronja de Roversdochter’ van de Zweedse kinderboekenschrijfster Astrid Lindgren. Dit jaar wordt tevens de 100ste geboortedag van Astrid Lindgren gevierd. Het was het lievelingsboek van de Vlaamse theatermakers Wanda Eyckerman en Eline Cuppens en samen met Roel Swanenberg brengen ze het boek tot leven in bos Birkhoven. De route naar de locatie begint met een leuke wandeling uitgezet met houten paaltjes, uiteraard dwars door de bossen, naar de getimmerde houten tribune aan de rand van een meer. Als iedereen heeft plaatsgenomen begint de verteller.
Ronja, de roversdochter
Ronja, de roversdochter
Ronja, de roversdochter


Plotseling gebeurt er van alles op en rond de tribune, het bos en het meer. Af en toe kom je ogen te kort. Ronja de Roversdochter is een beeldende locatievoorstelling over een verboden vriendschap tussen roversdochter Ronja en roverszoon Birk. Een sprookje met angstwekkende vogelheksen en aardmannen, in balans gebracht door de liefde van de kinderen voor elkaar én voor de natuur. De vader van Ronja, roverhoofdman Mattis, die vaak, op zijn paard, de bossen intrekt heeft de meeste moeite met de vriendschap van zijn dochter Ronja met Birk. Uiteindelijk komt het na vele gevechten weer goed.

Wij hebben genoten van dit buitenspel en op een enkel wolkje na was het heerlijk toeven aan de rand van het water midden in de bossen. Echt de moeite waard om een middag hiervoor uit te trekken. Ronja de Roversdochter is nog te zien tot en met zondag 2 september (op de maandagen en dinsdagen is er geen voorstelling) om 15.00 uur.

Reserveren kan via de website of telefonisch:033-4451355.

Productiehuis d*Amor - website

Onderwerp: FESTIVAL, LOCATIETHEATER

Zondag 26 Augustus 2007 at 11:47 am

The Hospital

The Hospital
The Hospital
The Hospital

Door: Fieke Gosselaar met foto’s van Jan Luursema
Noorderzon Festival in Groningen 16 t/m 26 augustus


‘The Hospital’ wordt gespeeld door het Jo Strømgren Kompani uit Noorwegen en heeft zijn Nederlandse première op Noorderzon. Als we aan komen lopen, sluiten we aan bij de vijftig meter lange rij. De Jo Strømgren Kompani is geen onbekende op Noorderzon. Vorig jaar stond de theatergroep met de voorstelling ‘The Department’. Dat speelde zich af in een kantoor. Dit jaar is de setting een verlaten ziekenhuis dat een gebrek aan patiënten heeft. De drie zusters zijn helemaal alleen in het provinciale kliniek. Dit leidt tot grote wanhoop en frustratie, die op een erg grappige manier worden uitgebeeld. In het stuk wordt gebruik gemaakt van het Koeterwaals, oftewel een neptaal. De gebaren en emoties worden daarom groots op het podium neergezet.

De verpleegsters hebben niemand om te verplegen, zodat ze uit verveling zichzelf gaan verwonden. Dit leidt tot een gat in het hoofd of bloedende striemen op de rug. Er ontstaat een machtsspel, waarbij de hoofdzuster de andere twee tiranniseert. Ze uiten hun frustratie en machteloosheid onder andere door middel van dans. Dat werkt in het stuk, waar de nadruk ligt op expressie, erg sterk. Wanneer de twee zusters de sleutel ontdekken van de medicijnkast, worden de rollen omgedraaid. Dat is de mogelijkheid te ontsnappen aan de eindeloos voortdurende verveling. Ze schrokken de pillen naar binnen en hebben de grootste lol. Uiteindelijk kunnen de drie toch niet met of zonder elkaar.
The Hospital
The Hospital
The Hospital


In de voorstelling is een kleine wereld gecreëerd van verlangen, leegte en wreedheid verpakt in lichte absurditeit. Het lijkt echter wel alsof de drie zusters zelf degene zijn die deze wereld hebben gevormd en in stand houden. Wanneer je de kans krijgt om deze voorstelling te zien, ga er dan zeker naar toe. De voorstelling is erg verrassend en afwisselend. Het is een stuk waarin mooie beelden te zien zijn en het spel van de drie actrices is geweldig om te zien. Ze zetten drie sterke persoonlijkheden neer, die door hun zwakheden nog eens voor hun eigen ondergang zorgen.

Jo Strømgren Kompani - website
Noorderzon - website

Regie, choreografie, script en decor: Jo Strømgren
Spel: Guri Glans, Gunhild Aubert Opdal en Ingri Enger Damon
Kostuums: Catrine Gusmestad
Muziek: Haukur Morthens, Donizetti, Bach, Los Paragauyos, Nancy Sinatra, Jan Garbarek, Barry Adamson, Jørgen Knudsen.

Onderwerp: DANS, FESTIVAL, LOCATIETHEATER, MUZIEK, TONEEL

Zondag 29 Juli 2007 at 3:04 pm

Koud meisje van Orkater

Koud Meisje van Orkater
Koud Meisje van Orkater
Koud Meisje van Orkater

foto's van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)

Koud Meisje van Orkater
Koud Meisje van Orkater
Koud Meisje van Orkater

Koud Meisje van Orkater
Koud Meisje van Orkater
Koud Meisje van Orkater


Met Koud Meisje heeft Orkater een top voorstelling gecreëerd. Hij speelt nog op De Parade in Amsterdam.Orkater - websitelink
Arend Niks - website
De Parade - website

Spel: en
Muziek: en
Eindregie:
Dansadviezen:

Onderwerp: DANS, FESTIVAL, LOCATIETHEATER

Zaterdag 28 Juli 2007 at 3:55 pm

Ali Salmi (Osmosis Cie) in eigentijdse dansvoorstelling Waterfloor

Ali Salmi van Osmosis Cie
Ali Salmi van Osmosis Cie
Ali Salmi van Osmosis Cie

Van 19 t/m 22 juli vond alweer de dertiende editie plaats van het Internationaal Straattheaterfestival (ISTF) in Gent. Henry Krul sinds 2002 regelmatig te gast op het festival fotografeerde aldaar en doet verslag van enkele voorstellingen voor Cultuurpodium.nl

Neem ’s avonds laat een afgelegen uitgestrekte vlakte, plaats daar een groot videoscherm met daarvoor een glinsteren metaalachtige dansvloer, projecteer beeld en laat Ali Salmi de voorstelling Waterfloor dansen. Dit is wat op een drietal avonden om 23.00 uur op verschillende afgelegen locaties in de buitenwijken van Gent gebeurde. Als je zover vanaf het centrum op afgelegen plekken programmeert dan weet je dat dit geen massa’s publiek trekt. Dat was ingecalculeerd en dus was iedereen iedere avond tevreden.

In Waterfloor danst Ali Salmi solo (evenals in zijn eerdere creaties Flesh en Transit). Een voorstelling van amper 30 minuten waarbij de contouren van Salmi van tijd tot tijd versmelten met de videobeelden. Soms contrasterend met de bestaande beelden, soms als samensmelting.

Ik hou van de meeste dansvoorstellingen in de openlucht (zoals o.a. van Ex Nihilo, Tango Sumo, Vendaval en Producciones Imperdibles) en dit is daar geen uitzondering op. Het speelvlak is beperkt tot pakweg max. 50 m2 waardoor de dansvloer en de mogelijkheden beperkt zijn. Daarintegen levert de voorstelling, gesitueerd in een enorm grote kale omliggende ruimte, wel een heel sterk beeld op. Kortom, een mooie krachtige voorstelling.
Ali Salmi van Osmosis Cie
Ali Salmi van Osmosis Cie
Ali Salmi van Osmosis Cie


Fabien Audooren, festivaldirecteur en programmeur van het ISTF en Ali Salmi van Osmosis Cie. denken inmiddels al na over samenwerkingsplannen voor festivaleditie 2008. Osmosis Cie was eerder met andere voorstellingen te bewonderen op het Straattheaterfestival Vlissingen, Etcetera Amersfoort en het Karavaanfestival. Graag zou ik het gezelschap vaker in Nederland zien optreden.

Osmosis Cie - website
ISTF - website

Onderwerp: FESTIVAL, LOCATIETHEATER

Donderdag 26 Juli 2007 at 10:05 am

Topvoorstelling Manon van Jean van Florette door Compagnie Marius

Compagnie Marius met Manon van Jean van Florette
Compagnie Marius met Manon van Jean van Florette
Compagnie Marius met Manon van Jean van Florette

Van 19 t/m 22 juli vond alweer de dertiende editie plaats van het Internationaal Straattheaterfestival (ISTF) in Gent. Henry Krul sinds 2002 regelmatig te gast op het festival fotografeerde aldaar en doet verslag van enkele voorstellingen voor www.cultuurpodium.nl

Al jaren hoor ik van diverse mensen dat de voorstellingen van Compagnie Marius (voorheen De Onderneming) zo de moeite waard zijn. Ik hou persoonlijk niet van teksttoneel en bij het vernemen dat hun voorstellingen vaak 4 tot 6 uur in beslag nemen schrok mij tot dusver af.
Echter als je iets zelf niet meemaakt dan kun je er ook niet over oordelen en dus bezocht ik tijdens mijn laatste dag van het ISTF de voorstelling Manon van Jean van Florette.

Een wandeling van ca. 2,5 km vanaf het centrum van Gent door het prachtige Groot Begijnhof naar de speellocatie was al zeer de moeite waard. Bij de speellocatie aangekomen, gelegen in een “ongepolijst” park hing al een zeer ontspannen sfeer. Mensen zaten verzameld op bankjes genietend van een glaasje pastis of sirope de cassis.
Verder op weg naar de speellocatie, zo’n 200 meter verder, kon je gerust je drankje meenemen. “Vooral doen” werd gestimuleerd. De voorstelling was met 250 bezoekers uitverkocht en nadat iedereen een plekje op de prachtige tribune (met rugleuning en soort van tafeltje) gevonden had begon het stuk uit het niets (zo leek het tenminste).
Compagnie Marius met Manon van Jean van Florette
Compagnie Marius met Manon van Jean van Florette
Compagnie Marius met Manon van Jean van Florette


Even wat feiten: Jean de Florette (1962) is het eerste deel van de dubbele roman L’eau des collines die Marcel Pagnol op 67-jarige leeftijd schreef. Het is de geschiedenis die voorafgaat aan Manon des Sources en wordt nu door Cie. Marius bewerkt tot Jean van Florette.

Het verhaal: Jean erft een boerderij van Florette, verlaat de stad en installeert zich met zijn gezin ‘op den buiten’ om er een nieuw leven te beginnen als boer. Papet en zijn neef Ugolin hebben hun oog laten vallen op Jean’s land en een waterbron die op de grond van de jonge boeren ligt en stoppen deze ‘per ongeluk’ dicht met beton. De zoektocht naar water wordt Jean fataal; Papet en Ugolin triomferen; de dorpelingen kijken toe en houden hun mond.

Manon des Sources vertelt het verhaal van de straf; Jean de Florette dat van de misdaad. Cie. Marius speelt eerst Jean van Florette en vervolgens Manon, omgekeerd dus aan de chronologie van Pagnol’s tweeluik. De twee stukken worden op één middag gespeeld om de grandeur van deze familiegeschiedenis te bewaren. De vragen over de misdaad en de straf worden en plein public gesteld; het toekijken en zwijgen van de toeschouwers wordt niet langer onschuldig gevonden...

Compagnie Marius met Manon van Jean van Florette
Compagnie Marius met Manon van Jean van Florette
Compagnie Marius met Manon van Jean van Florette


Deze voorstelling, zeer humorvol in het Vlaams gesproken, en met prachtige karakters (dubbelrollen) is om van te smullen. Nooit gedacht dat teksttoneel en nog wel in de buitenlucht zo boeiend kon zijn. Na 2 uur, de tijd was omgevlogen, was er een pauze. Het decor werd omgebouwd en wij, de bezoekers, kregen de gelegenheid om weer een glaasje pastis voor slechts een euro met daarbij een portie kikkererwten geserveerd, te scoren. Echter, de voorstelling smaakte naar meer en dus ging iedereen, maar dan ook echt iedereen, vol goede moed terug voor deel 2. Wederom bijna 2 uur lang boeiend genieten met als afsluiting (wederom) voor de liefhebber een drankje.

’t Is dat ik na afloop andere verplichtingen had want nahangen in de sfeer van zo’n prachtige voorstelling op zo’n mooie plek had ik graag gedaan.

En voor wie nieuwsgierig geworden is. De voorstelling is deze zomer o.a. nog te zien van 30 augustus t/m 2 september op Landgoed Twickel te Delden (Ov) tijdens het Festival De Tuin der Lusten en 8 t/m 16 september tijdens het Theaterfestival in de Biesbosch.

ISTF - website
Kunstmin - website
Compagnie Marius - website
Tuin der Lusten - website