Dinsdag 23 Mei 2006 at 11:35 pm
Visnijd - een muzikaal en maniakaal zomersprookje
Foto Ben van Duin
(klik voor vergroting)
VISNIJD is de eerste voorstelling die uitkomt onder de naam tg. BloodyMary, een nieuw (muziek-) theaterinitiatief van Marije Gubbels, Lies Visschedijk en Ilse Warringa. Marcel Osterop is hun eerste gastspeler. Het stuk gaat over twee bejaarde zussen, de blinde Mathilde en de lamme Elfride, die liever een ander leven hadden gehad. Nu zitten ze tegen wil en dank met elkaar opgescheept, in een afgelegen huis-je aan zee. Ze overleven dankzij hun vermogen tot ‘ver-bouquetreeks-ing’: een desperate manier om hun verleden “ en het grauwe heden “ te voorzien van romantisch-erotische franje. Op een dag spoelt er een aantrekkelijke jongeman aan. Dan slaan bij beide dames de stoppen door.
Marije Gubbels schreef en regisseerde diverse stukken, o.a. bij Toneelgroep Amsterdam, de Toneelschuur, Stella Den Haag en het NNT. Voor televisie schreef zij onder meer voor Klokhuis (NPS) en Rozengeur & Wodka Lime (Talpa).
Lies Visschedijk speelde o.a. bij de Ploeg, Huis aan de Amstel, het ro theater en theatergroep Laika en in verschillende Paradevoorstellingen. Verder is zij bekend van Radio Bergeijk en op tv van Klokhuis (NPS) en het Kinderbevrijdingsfront (VPRO).
Ilse Warringa speelde bij verschillende muziektheatergezelschappen, waaronder Het Filiaal, Golden Palace en Stella Den Haag. Ze stond in de finale van Cameretten 2003 en toerde vervolgens door het land met haar cabaretvoorstelling.
Marcel Osterop speelde o.a. bij Het Zuidelijk Toneel en Toneelgroep Amsterdam. Volgend seizoen is hij te zien bij Het Zuidelijk Toneel.
De première van VISNIJD zal plaatsvinden op zondag 18 juni om 16.00 uur op Terschelling tijdens het
Oerol Festival waar het stuk t/m de 24e te zien zal zijn. We zullen er in ieder geval voor Cultuurpodium vanaf Oerol een artikelje over schrijven. Het is een coproductie van tg. BloodyMary en Terschellings Oerol Festival en kwam tot stand dankzij steun van het Amsterdams Fonds voor de Kunst, het VSB Fonds en het LIRA Fonds. Daarna is Visnijd nog te zien op
De Parade, het
Over het IJ Festival en
De verleiding. Kijk op de sites van die festivals voor meer bijzonderheden.
Bron: Persbericht Via Rudolphi
Maandag 20 Juni 2005 at 9:23 pm
Oerol 2005: Afscheid en een traantje
Terwijl Hans zich een plaats had veroverd bij de voorstelling van Leonce en Lena (zie vorige logje) heb ik met mijn familie een heerlijke middag doorgebracht in West-Terschelling. Zij gingen met de half-zes-boot weer naar de wal en konden gelukkig de bagage naar de boot laten brengen door het bagagevervoer van het bungalowpark waar we verbleven. Stralend zomers was het op het strand waar je al kon merken dat de laatste dag van Oerol was aangebroken.
Het was eb en veel van de schepen die voor anker lagen op de west waren dan ook droog gevallen. Bovendien werd met man en macht de laatste hand gelegd aan de 'verdronken stad' die de hoofdrol zou spelen in het slotspektakel van Oerol 2005. In het dorp werden ondertussen de laatste straattheatervoorstellingen gegeven (extra spannend want daarbij gaat vaak iets mis) en konden wij genieten van de acrobatische jongleerkunsten van Mr. Spin.
Voor de veerbootterminal was het inmiddels zo druk dat lange rijen mensen buiten stonden. Gelukkig was er Andre Manuel die zijn doosconcerten een speciaal afscheidstintje had meegegeven voor Manon Ossevoort die met haar trekker (een Deutz 6808) zondagmiddag vertrok vanaf Terschelling naar Antarctica. Daarbij werd uitbundig meegezongen door het publiek dat voor de gelegenheid van een vlaggetje was voorzien. Er werd hier en daar wel een traantje weg gepinkt en niet alleen voor Manon want naast tien dagen fantastische voorstellingen zijn er op Oerol ook vele liefdes en vriendschappen voor het leven opgebloeid.
Als mijn familie uiteindelijk ruim op tijd met hun bagage in de rij aanschuift voor de boot voel ik me ook weemoedig omdat het al weer voorbij is. Het is intens, gezellig, je wordt beroerd en ontroerd, je deelt in een paar dagen veel dingen met mensen die je dierbaar zijn en dan sta je in je eentje op de kade te zwaaien. En op de fiets naar het huisje realiseer je je dat het is omgevlogen, deze eindeloze deining.
Maandag 20 Juni 2005 at 4:50 pm
Oerol: Slotspektakel Eindeloze Deining
Tekst Oerol met foto's van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)
klik foto voor vergroting
De 24e editie van het Terschellings Oerol Festival is zeer succesvol verlopen, alhoewel de weersomstandigheden zeker in het begin van de week niet mee zaten. De kou en regen hadden echter weinig vat op het onverwoestbare goede humeur van bezoekers en het doorzettingsvermogen van de spelers. Sterker nog, ze leken vastberadener dan ooit er een mooi festival van te maken. Gewapend met dikke truien en regenjassen bezocht men de voorstellingen. Theatermakers speelden gewoon door, soms in barre omstandigheden. Uiteindelijk werden maar acht van de 575 voorstellingen afgezegd vanwege het slechte weer.
Lees Verder
Zondag 19 Juni 2005 at 4:37 pm
Oerol: Leonce and Lena
foto's van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)
Het podium is een Perzisch tapijt op het strand van Midsland. De Hongaarse groep Krékator voert Leonce and Lena op van de Duitse schrijver B ¼chner. Het is een komedie die tot de literaire hoogtepunten uit de romantiek-Biedemeier periode behoort. Ondanks het frisse vrije en speelse karakter van het stuk handelt het over serieuze levensvragen: hoe moeten we leven, moeten we ons aanpassen aan de conventie of is er plaats voor vrijheid en individualisatie? Is het gezinsleven het allerbelangrijkste of gaat de liefde boven alles. Dat alles binnen drooom en werkelijkheid. Hoewel Krékator het stuk heeft terug gebracht tot de essentie is het nog een vrij lange zit in de brandende zon. Beter dat, dan met regenpakken kijken naar het andere stuk van Krékator W-Workers Circus (ook van B ¼chner) waarin de acteurs naakt in de koude striemende regen moesten acteren. Het stuk is deels in het Engels, deels in het Hongaars, mét vertaling. De acteurs zijn goed gekleed voor het stuk en brengen hun Oost Europese charme mee. Ondanks het gebrek aan medewerking van de Oerol-organisatie kon ik de voorstelling toch bijwonen (we konden niet meer aan kaartjes komen) door iets later op het strand aan te schuiven. Waarschijnlijk was dat geen probleem omdat het de allerlaatste voorstelling van Krékator was.
Zondag 19 Juni 2005 at 4:29 pm
Oerol: 3600 Seconds
tekst en foto's van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)
Een hi-tech spektakel in de open lucht werd gisterennacht verzorgd door de Franse theatergroep Metalovoice en het Schotse Boilerhouse. Op een leeg parkeerterrein tegen de duinrand van West aan Zee stonden op twee podia twee grote cirkelvormige schermen opgesteld. Het leken twee gigantische parabolen die op elkaar gericht waren. Toen de ruimte daartussen gevuld was met de toeschouwers begonnen mannen in zwarte pakken de twee podia te verbinden met karretjes die een soort catwalk vormden. Het zag er allemaal zeer futuristisch uit alsof we op de maan geland waren. Het silhouet van de duinrand stak af tegen het rode avondlicht. 3600 seconds is een unieke theatrale kijk op tijd. Wat kun je allemaal doen in een uur of beter gezegd wat kan er door je vingers glippen als je een uur zomaar voorbij laat gaan. Waarom duurt het ene uur langer dan het andere. Wat zou je doen als het je laatste uur was. Waarom leef je niet in het moment. Vier acteurs die Frans en Engels spraken en een percussionist die op Japanse wijze met zijn stokken jongleerden en die via dramatische elektronische percussie met handen en voeten het tempo aan gaf. Op de grote schermen zag je de tijd digitaal aftellen en er werden beelden op geprojecteerd die deels van aanwezige camera's kwamen. Het geheel was strak geregisseerd en er werd veel aandacht besteed aan de veiligheid van de acteurs dei continu tussen de twee podia renden op stoelen gingen staan en in een draaistoel rondgedraaid werden. De tekst was niet altijd goed te volgen maar het was alleen al een sensatie om op die verlaten plek in de open lucht dit multimedia spektakel te ondergaan. De vorm was indrukwekkender dan de inhoud, maar het was zeker een bijzondere ervaring.
Donderdag 16 Juni 2005 at 12:26 pm
Oerol: Lunatics Black Moon
Tekst en foto's van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)
In 2005 maakten The Lunatics de coproductie Black Moon bij het meertje van Hee, met het Indonesische gezelschap Payung Hitam. De voorstelling stond zowel in Indonesië als op Terschelling's Oerol. Dit leverde een uitnodiging op voor het Hammadang Festival in Seoel.
Regie: Rachman Sabur en Koos Hogeweg. Black Moon is een co-productie in het kader van het 10-jarig jubileum van het Hivos-Cultuurfonds.
