Onderwerp: MUZIEK, MULTIMEDIA, JEUGD, DANS, ALGEMEEN, TONEEL

Donderdag 29 Maart 2007 at 8:34 pm

Kunstbende is dope vet

Kunstbende
Kunstbende is dope vet
Kunstbende is dope vet

Tekst en beeld van Henry Krul (klik voor vergroting)

‘Jullie zijn ’n dope vet publiek’ roepen de enthousiaste presentatoren Oos en Alf. De zaal gilt terug.
We zijn in de grote zaal van de Stadschouwburg Utrecht. Hier vindt de Kunstbende voorronde van de provincie Utrecht plaats. Maar liefst 400 jongeren van welke culturele afkomst dan ook laten hier hun kunsten zien op het gebied van theater, dans, taal, film, expo en de ‘categorie alles’ mag. Hier kun je als jongere tussen de 13 en 18 jaar ontdekt worden. Hier kun je laten zien wat je te melden hebt. Bloedserieus of met een knipoog naar wie en wat dan ook. Het is een wedstrijd maar vooral een heel tof samenzijn.

Leeftijdsgenoten ontmoeten, chillen en vooral bekijken wat anderen tijdens hun optredens doen. Want dat is ‘zeker weten’ de moeite waard.
Ieder jaar kent het landelijke festival Kunstbende, dat in regio’s onderverdeeld is, een thema. Dit jaar is het thema ‘liefde’. Liefde vertaald in één van de zes eerder genoemde categorieën. Iedere deelnemer geeft hieraan zijn of haar eigen interpretatie. Een schilderij, kunstwerk, gedicht, filmpje, monoloog, toneelscène of meer spectaculair een knallend (of knalhard) optreden met je bandje of een supergave groepschoreografie waar de spetters vanaf vliegen. Bij vlagen gaat in de grote zaal (ook wel Douwe Egbertszaal genoemd) het dak eraf. Zowel publiek, wel zo’n 500 man, als optredende artiesten komen tot een ongekend enthousiasme. Eén van de optredende bands, de East Creek Swing Band, meen ik, weet van geen ophouden. Met knalharde ‘recht toe recht aan’rock la AC/DC overschrijden ze ruimschoots de tijdslimiet van 5 minuten die iedere act mag duren. Bot maar zeer terecht wordt plots het podiumlicht gedoofd en de stekker eruit getrokken. Dit is niet de afspraak. De valsspelers; deze frisse jonge honden. In overtreding maar wel erg leuk (vind ik).

Kunstbende
Kunstbende
Kunstbende


In de kleine Blauwe Zaal gaat het er heel wat rustiger aan toe. Hier staan dan ook de wat meer kwetsbare, maar zeker niet mindere, optredens gepland. Prachtige theaterstukken, klein maar fijn, komen voorbij. Je moet het maar durven. Staan op zo’n podium en je ding doen. Respect.
Ja en respect verdien je hier ook. Want zo is het Kunstbende publiek. Ooit werden Total Touch met Trijntje en Tjeerd Oosterhuis evenals Krezip, Abdelkader Benali, Yes-R, Brace, Sanne Vogel, Roosbeef en anderen hier ontdekt. Wie volgt!

De voorrondes van Kunstbende zijn in volle gang. Komende zaterdag in Zwolle en daarna volgt nog veel meer (zie de website van Kunstbende). Uiteindelijk volgt er op zaterdag 9 juni in Vredenburg Utrecht de landelijke finale. Een aanrader.

Afgelopen zaterdag in Utrecht wonnen de volgende deelnemers:
De Jazzies (Theater),
Remy Schepers (Film),
Mara Gelderblom (Taal),
Danny Groenendijk (Expo),
BC Rosh, Gniuss & Co-e (Alles mag),
Eleven (Dans),
The way of love (Muziek).

Check ook de website van Kunstbende en hier op YouTube.

Onderwerp: TONEEL

Dinsdag 27 Maart 2007 at 3:40 pm

Steel Magnolias, desperate housewives avant la lettre

Steel Magnolias (foto Roy Beusker)
Steel Magnolias (foto Roy Beusker)
Steel Magnolias (foto Roy Beusker)

Foto's van Roy Beusker en Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)

Steel Magnolias (foto Roy Beusker)
Steel Magnolias
Steel Magnolias (foto Roy Beusker)

Steel Magnolias
Steel Magnolias
Steel Magnolias


Steel Magnolias is een productie van V&V Entertainment

het interview met Frans Weisz uit het Volkskrant Magazine van afgelopen zaterdag.
Luister hier naar de podcast van het interview met Karin Bloemen, hier naar een gesprek met Renée Soutendijk en hier voor het interview met Daphne Deckers.

Steel Magnolias - website

Cast
“ Trudy
“ Marleen
“ Shelby
“ Louise
“ Claire
“ Anelle

“ regie
“ vertaling
- Single I love you

Onderwerp: ALGEMEEN, MUZIEK, TONEEL

Dinsdag 27 Maart 2007 at 10:18 am

Wende Snijders en Loes Luca winnen Gouden Notenkraker 2007

Loes Luca wint Gouden Notenkraker Toneel 2007

De twee winnaressen

Wende Snijders wint Gouden Notenkraker Muziek 2007

Tekst en foto's van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)

Gisteren werden in Paradiso de Gouden Notenkrakers 2007 uitgereikt. Sinds 1974 is de Gouden Notekraker de collegiale prijs van uitvoerende podiumkunstenaars. Met de prijs wordt waardering uitgesproken voor de bijzondere verdiensten waarmee de winnaars de podiumkunsten in Nederland kleur hebben gegeven. Na een rustpauze van 2000 tot 2006, heeft NORMA in 2007 de prijs in de podiumdisciplines (lichte) “Muziek” en “Toneel” nieuw leven ingeblazen

Winaar in de categorie toneel: Loes Luca  
Wende Snijders ontvangt de Gouden Notenkraker voor Lichte Muziek.
De genomineerden de de categorie toneel waren: Loes Luca, Jacob Derwig, Jelka van Houten, Jeroen Willems, Wunderbaum en John Buijman. in de categorie lichte muziek waren er nominaties voor Spinvis (Erik de Jong), Michiel Borstlap, De Dijk, Wende Snijders en Trijntje Oosterhuis. Later meer over de Gouden Notenkraker, de uitreiking en de optredens van de verschillende genomineerden.

Gouden Notenkraker - website

Onderwerp: TONEEL

Woensdag 28 Februari 2007 at 12:28 pm

Nacht, moeder

Nacht, moeder
Nacht, moeder
Nacht, moeder

Door Marieke van Soest van foto's van Roy Beusker (klik voor vergroting)
Gezien in de Meervaart “ Amsterdam, 24 februari 2007


‘Ik hou van de dreun van het theater’. Het zal ruim 20 jaar geleden zijn, dat ik deze uitspraak las in een interview en ik heb er nog vaak aan moeten denken. Het interview was met Linda van Dijck, naar aanleiding van haar rol als dochter Jessie in ‘Nacht, moeder’. Ik heb destijds het toneelstuk gezien en een verpletterende dreun ontvangen. Toen was voor mij al duidelijk, dat als het stuk ooit weer gespeeld zou worden, ik het opnieuw wilde zien.

Een eenvoudige huiskamer vormt het decor. Moeder Thelma is een eenvoudige plattelandsvrouw. ‘Ik leerde je vader kennen toen ik zestien was. Hij wilde een eenvoudig plattelandsmeisje. Na ons huwelijk heeft hij me dat zijn verdere leven kwalijk genomen.’ Dochter Jessie woont bij haar in huis. Ze regelt het huishouden. Aan het begin van de voorstelling is ze op zoek naar haar vaders geweer. Als ze het heeft gevonden, en haar moeder vraagt waarvoor ze het nodig heeft, vertelt ze dat ze er vanavond een eind aan gaat maken. Deze avond wil ze nog met haar moeder doorbrengen, haar besluit uitleggen en vertellen hoe ze alles geregeld heeft. Het publiek maakt de avond met beide vrouwen mee. Gaande de avond krijg je een beeld van de beide vrouwen. Het ongeloof van de moeder, het steeds toenemende besef dat het haar dochter menens is, haar pogingen haar dochter om te praten. Het leven van de dochter: haar zoon op het verkeerde pad, een gestrand huwelijk, de zorg voor haar moeder, epilepsie.

Nacht, moeder
Nacht, moeder
Nacht, moeder


Isa Hoes is een emotieloze, afstandelijke Jessie. Aanvankelijk is het moeilijk de dochter aan te voelen, ontstaat meer een beeld van de moeder. Linda van Dijck zet haar prachtig neer. Haar onvermogen om te gaan met de stiltes van haar man, het anders zijn van haar dochter. Lange tijd heeft ze de epilepsie gewoon ontkend. Zodra er iets van emotie voelbaar wordt, brengt een van beiden het gesprek weer op de dagelijks dingen. Jessie heeft alles geregeld: de melkboer, de boodschappen, overal heeft ze lijstjes van gemaakt. Uit deze lijstjes blijkt de zorg voor haar moeder. Steeds duidelijker wordt het ontbreken van emotie: ze is de emoties voorbij. Haar besluit staat vast.
Gedurende de avond komen de vrouwen heel dicht bij elkaar. Zijn ze ooit zo close geweest? Jessie heeft aan alles gedacht: de begrafenis, wie moeder moet bellen, het tijdstip - ‘dan is iedereen nog op en zijn ze snel bij je’.
Soms lijkt er bij moeder even begrip voor de keus van Jessie, dan is er weer het heftige verzet tegen deze niet te dragen realiteit.

Als het licht dooft op het toneel blijft het stil in de zaal. Er is weer een enorme dreun uitgedeeld. Menigeen in het publiek heeft het niet droog gehouden. Als beide speelsters het toneel opkomen volgt een respectvol applaus. Beide speelsters nemen het in ontvangst, nog vechtend met de emoties die horen bij de rol.

Opnieuw een prachtige uitvoering van het toneelstuk van de Amerikaanse Marsha Norman. Jean van de Velde zorgde voor een actuele vertaling, die ondanks het onderwerp ook vele malen het publiek aan het lachen zette. Een prachtige voorstelling, vertolkt door twee geweldige actrices.

Wie dit toneelstuk nog wil zien, kan alleen nog terecht op 28 februari in Ede.

Onderwerp: TONEEL

Vrijdag 22 December 2006 at 1:27 pm

Zalige vertolking Dickens’ A Christmas Carol door Ashley Ramsden

A Christmas Carol
A Christmas Carol
A Christmas Carol

Door Serge Julien met foto's van Berbera van den Hoek (klik voor vergroting)

Bijna je hele leven in een bepaalde stad wonen wil nog lang niet zeggen dat je ook alle plekjes en geschiedenis van de desbetreffende plek kent. Zo is de al 30 jaar in Den Haag wonende ondergetekende aangenaam verrast als hij voor een uitvoering van Charles Dickens’A Christmas Carol zich moet begeven naar het Hofje van Wouw. Nog nooit eerder had ik over het bestaan hiervan gehoord maar na enig onderzoek leer ik dat dit in het Haagse centrum gelegen plekje tot een van de mooiste en meest authentieke hofjes gerekend mag worden. Het is gesticht in 1647 door Cornelia van Wouw met als doel de huisvesting van alleenstaande vrouwen. De huisjes worden nog steeds bewoond door deze groep vrouwen.

Bij de entree van het Hof branden fakkels die leiden naar de Tuin der Hesperiden waar het publiek wordt ontvangen in een omgeving van lieve 17e eeuwse poppenhuisjes die voorzien zijn van sierlijke kerstverlichting. Kerstliedjes zijn op de achtergrond te horen terwijl in een van de hoekjes door de bewoners zelfgemaakte gluhwijn, chocolademelk en diverse cakejes klaarstaan. In een ander hoekje worden allerlei zelfgemaakt kerstprulletjes verkocht. Een geweldig gevoel overmant me bij de sfeer die hier wordt opgeroepen want je kunt het bijna niet traditioneler krijgen dan dit. Om 20.15 wordt het publiek verzocht naar de Tuinkamer te gaan van het Hof van Wouw. Dit is een relatief nieuwe accommodatie in het hof die aandoet als een stijlvolle en knusse woonkamer en vooral wordt gebruikt voor diners. Vanavond wordt het voor het eerst gebruikt als kleinschalige theaterruimte. Stichting The English Theatre (STET) was op zoek naar een geschikte en unieke lokatie om Ashley Ramsden het beroemde kerstverhaal van Dickens op te laten voeren en kwam toen op een gegeven moment uit bij het prachtige hof dat bij vlagen de sfeer oproept van het 19e eeuwse Victoriaanse tijdperk waarin Dickens’ verhaal zich afspeelt.

A Christmas Carol
A Christmas Carol
A Christmas Carol


Ashley Ramsden is een sympathieke, vriendelijk ogende Brit die in Sussex een zogeheten “verhalen vertel school” (School Of Storytelling) heeft opgericht en daar tevens het directeurschap voert. Ramsdan vertelt: Verhalen zijn essentieel! Ieder individu is de held of heldin in zijn of haar levensverhaal: uitdagingen aangaan, verliefd worden, problemen overwinnen om uiteindelijk die verhalen te vertellen. Dickens’ A Christmas Carol is een verhaal dat hij al zo’n 20 jaar op verschillende plekken in de wereld opvoert. Speciaal is dat hij het verhaal in zijn eentje opvoert en daarmee zowel verteller is als wel in de huid kruipt van ieder karakter dat voorkomt in het verhaal.

Het klassieke verhaal van Dickens is een van de beroemdste kerstverhalen ooit. Het verhaal in een notendop: centraal staat de kille vrek Ebenezer Scrooge die het kerstfeest als totale nonsens ziet en meedogenloos tegenover zijn medemens is. Dan wordt hij verrast door de geesten Jacob en Robert Marley, zijn vroegere werkcompagnons, die hem waarschuwen waarmee hij bezig is en hem vertellen dat hij bezoek zal krijgen van drie spoken die hem zullen meevoeren naar het ontstaan en de gevolgen van zijn negatieve gedachtegoed. Na deze openbaring keert Scrooge tot inzicht en zo wordt hij vlak voor het kerstfeest een beter mens.

De enige attributen die Ramsden gebuikt zijn een oude stoel en een zacht oranje spotlight. De van nonchalant grijze haren voorziene Ramsden gaat gekleed in nette 19e eeuwse kleding waarvan hij snel een nette jas verruilt voor een kamerjas. Hij blijft ook dicht bij de originele tekst van het verhaal zoals de door Scrooge beroemd gemaakte kreet “humbug” verwijzend naar zijn gevoel voor kerstmis dat hij als nonsens beschouwt. Zijn passie en expressie in de inspirerende vertolkingen van de diverse karakters maken het zo aantrekkelijk om naar hem te luisteren en te kijken. Ramsden boeit van begin tot eind.

Als het kerstgevoel er nog niet was dan is daar met deze unieke en zalige vertolking van door Ashley Ramsdin zeker een positieve verandering in gekomen. Met dank aan om deze bijzondere verteller te presenteren aan het Nederlandse publiek.

Informatie
Van Stichting The English Theatre zal vermoedelijk in januari de officiële website in de lucht gaan maar hier vind je de site van Hof van Wouw.