Categorie: MUZIEK, POP-ROCK, WERELDMUZIEK

Zondag 03 Januari 2010 at 09:57 am

VERFRISSENDE COCKTAIL VAN STIJLEN BIJ BONGOMATIK

Bongomatik Kim Hoorweg foto Tom de Goeij Bongomatik foto Henry Krul Maíte Hontelé foto Hans Speekenbrink

Tekst Rik van Boeckel foto's van diverse fotografen (klik voor vergroting)

De Nederlandse band Bongomatik gaf onlangs een optreden in het WMDC in Rotterdam. De 10 mans formatie liet een verfrissende cocktail van muzikale stijlen over het publiek uitwaaieren. Latin grooves, twelve tone funk, Bombay Boogie en nummers als de erg toffe Bongo Banana Blues bezorgden het publiek een mooie avond.

Bongomatik heeft haar naam ontleend aan de Bongomatik Multi Band World Receiver, een ‘all-styles-music-radio' uit de jaren vijftig. En in plaats van de term ‘hip' gebruiken ze liever die van ‘bongomatik'. Ook in de teksten wordt regelmatig dit woord gebruikt zoals in de Elektro Cumbia, geheel in het Spaans gezongen door Beto. Gezongen wordt er ook door Helga Zaagsel en Gia Tambor, die gezien haar achternaam ook timbales speelt. De andere bandleden zijn Jorge Cruz (trompet), Schier Zaagsel (keyboard), Mika Ella (bas), Aguilar Niente (drums), Al Sinterio (percussie) en Tom Cruise (gitaar). De laatste kon vanwege de winterse weersomstandigheden niet van Groningen naar Rotterdam reizen en was er niet bij, bij 2 nummers verving Benny Azul hem.

Bongomatic foto Tom de Goeij Bongomatik foto Henry Krul Bongomatik foto Tom de Goeij 

Achter de namen van de bandleden gaan in het circuit bekende musici schuil. De muziek van Bongomatik lijkt dan ook muziek met een knipoog te zijn. Vooral als er gezongen wordt over ‘Pinguins in the snow, pinguins in the sand' zijn de understatements niet van de lucht. Ook is er een komisch nummer over een Rotterdamse ijscoman die zo van coke houdt.
Die muziek is catchy, vooral swingend als de latin kant van Bongomatik de boventoon voert zoals in het fraaie Adivinalo waar de trompet op z'n Cubaans schettert. Bij de Bongo Banana Blues -waarin veel ruimte was voor solo's- voelde ik soms associaties opkomen met Kid Creole & The Coconuts, een succesvolle band uit de jaren 80. De jazzfunk Never Again werd gekenmerkt door Al Jarreau-achtige zangpartijen, de zang bij Af en Toe, het laatste nummer voor de pauze, had een jaren 50-sfeertje met hier en daar plukjes soul, R&B en jazz. Na de pauze begon Bongomatik met Benny Moré's Donde, ook bekend van Omara Portuondo en zo waren er meer latin getinte nummers als Para Que Niegas en Coisas Loucuas, met percussieduetten tussen Tambor en Sinterio. In Help Us Out kon het publiek meedansen in 'n Macarena-achtige setting, niet zozeer in muzikale zin maar eerder door de gebaren die gevolgd dienden te worden.

Bongomatik is nu nog bezig met de mix van hun nieuwe album dat in maart verwacht wordt. Op www.myspace.com/bongomatik kunnen al wat previews beluisterd.
Voor meer info: www.bongomatik.com. Daar kom je alles te weten waar Bongomatik eigenlijk vandaan komt.




Reageer hieronder

Geen reacties





(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stomme vraag dient ervoor om spam te voorkomen

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.