Categorie: DANS

Woensdag 03 Februari 2010 at 3:47 pm

MEETING ON BRIDGES EEN SPANNENDE ONTMOETING TUSSEN TWEE DANSCULTUREN

Michael Schumacher & Nuria Manglano Nura Mangano foto Hans Speekenbrink Nura Mangano & Michael Schumacher foto Hans Speekenbrink

Tekst: Rik van Boeckel. Foto's: Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)

De dansvoorstelling ‘Meeting on Bridges' was eind januari te zien in de theaterzaal van De Melkweg. De in Nederland bekende Spaanse flamencodanseres Nuria ‘La Granaina' Manglano en de Amerikaanse danser Michael Schumacher onderzochten de ontmoeting tussen twee diverse dansstijlen: de flamenco en de moderne dans. Het werd een spannende ontmoeting waarin twee normaal van elkaar gescheiden danswerelden langzaam naar elkaar toegroeiden zonder de eigen identiteit te verliezen. Niet altijd ontmoetten ze elkaar maar dat was eveneens spannend om te zien.

Nura Mangano & Michael Schumacher foto Hans Speekenbrink Nura Mangano & Michael Schumacher foto Hans Speekenbrink Nura Mangano & Michael Schumacher foto Hans Speekenbrink

Nuria Manglano zoekt graag andere werelden op zoals ze in haar dansvoorstellingen ‘Encuentros' al liet zien, via ontmoetingen met de Indiase kathakdans en de Senegalese percussie. In ‘Cuba meets flamenco' bracht ze samen met de Cubaanse pianist Ramón Valle een pakkende en flitsende muzikale ontmoeting teweeg tussen flamenco en Cubaanse muziek. In de veelzijdige danser Michael Schumacher vond ze haar tegenwicht. Schumacher is behalve danser ook choreograaf en een erg sterke improvisatiekunstenaar. Hoewel Nuria geworteld is in de flamencodanstraditie wilde ze met dit onderzoek juist laten zien dat flamenco niet alleen maar traditioneel hoeft te zijn maar ook open en modern. De krachtige persoonlijkheid van Nuria stond met haar knallende ‘zapateados' (voetenpercussie) tegenover de meer introverte softere bewegingen van Schumacher die soms wel leek te zweven door de ruimte.

Nura Mangano & Michael Schumacher foto Hans Speekenbrink Nura Mangano & Michael Schumacher foto Hans Speekenbrink Nura Mangano & Michael Schumacher foto Hans Speekenbrink

Beiden begonnen los van elkaar, Nuria gekleed in een zwarte jurk met begeleiding van de flamencogitaar (Jordi Rodriguez) en daarna Michael in een mysterieus duister bewegend. Zo vertelden zij de toeschouwers het verhaal van de dansstijl die zij vertegenwoordigen. De op een groot scherm geprojecteerde brug symboliseerde de weg die zij zouden moeten afleggen om elkaar te ontmoeten. En daarna was er de ‘martinete' (traditionele flamencostijl), vanaf de band gezongen door een flamencozanger en zangeres zonder gitaarmelodie, waarop beiden dansten, met enigszins verstilde bewegingen. Bij Michael dacht ik aan het beweginsgidioom van een mimespeler, bij Nuria was het expressieve ritme van de flamenco duidelijk hoor- en zichtbaar. Heel mooi was vervolgens het beeld van de twee dansers, zittend op stoelen waarbij het wit van het achterdoek werd geaccentueerd door de belichting. Het was het begin van een bijzondere beeldenreeks: Nuria op filmbeeld, bewegend in een fontein waarna zij in het wit gekleed opkwam, dansend met een grote shawl die ze van Michael had overgenomen. De poëzie van beweging werd nog versterkt door het geluid van stromend water. Hierna werd het isolement van de twee dansers doorbroken en vonden zij elkaar in gezamenlijke pirouettes, dansend op minimal-achtige elektronische muziek. Naar het einde toe was er moderne dans op flamemencozang, nu live van Nuria met Jordi Rodriguez op gitaar.

Na de voorstelling was er een gesprek met het publiek want Nuria en Michael wilden van de aanwezigen graag horen hoe zij deze ontmoeting hadden beleefd. De reacties waren over het algemeen zeer positief. Nuria zei het volgende over de ontmoeting: "Wij zijn in staat met andere disciplines samen te werken en zo iets nieuws te creëren. Het beeld van de brug en van water komt voort uit het feit dat wij in Amsterdam wonen." Maar ze haalde ook een zin aan uit een gedicht van een dichter uit Granada waarin wordt gesproken over ‘water als gevangenis'. En dat in deze voorstelling zij als flamencodanseres een gevangene is van het water van een fontein en dat ze zich daaruit bevrijdt door de input van de andere danser.
Op mijn vraag hoe zij in het begin hebben gewerkt tijdens de repetities antwoordde Nuria: "We wilden de verschillen tussen onze dansstijlen laten zien en tegelijkertijd alle elementen uit de flamenco en de moderne dans gebruiken om twee verschillende karakters neer te zetten die van elkaar gescheiden zijn en elkaar langzamerhand weten te vinden." De ontmoeting tussen twee culturen is dagelijkse realiteit is in het echte leven. Soms vindt men elkaar maar ook vaak blijft men gescheiden. In ‘Meeting on Bridges' probeerden twee dansers elkaar te verstaan, vertelden elkaar hun verhaal, ook al spraken ze een andere bewegingstaal. Die ontmoeting was al boeiend om als toeschouwer mee te maken en maakt nieuwsgierig naar een vervolg. Het is de bedoeling de voorstelling nog verder uit te breiden en uit te diepen. En klaar te maken voor een eventueel optreden op de Flamenco Biënnale.




Reageer hieronder

Geen reacties





(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stomme vraag dient ervoor om spam te voorkomen

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.