Categorie: THEATER, TONEEL

Woensdag 02 November 2011 at 9:52 pm

Helmert Woudenberg geeft een gezicht aan de geschiedenis

Helmert Woudenberg (Foto: Michelle Roos)Helmert Woudenberg (Foto: Michelle Roos)

Door Jacques Nachtegaal - Het Collectief N & P


Ooit, na het zien van de voorstelling "Milerepa" schreef ik over Helmert Woudenberg, "de grootmeester op de vierkante meter". Dit omdat Woudenberg op iets meer dan een vierkante meter vlekkeloos zonder kostuumwisseling, louter door minimale stemaanpassing een iets andere houding of mimiek, gestalte gaf aan 12 rollen. Dat deed hij voor mij zo glansrijk, dat ik verbijsterd was, wat dictie, intonatie en timbre een stem en de daarbij behorende personages kunnen doen verschillen. Alles wat ik daarna van Helmert Woudenberg zag bleef mij steeds weer en meer boeien.


Maar wat Woudenberg doet in "Übermensch" is nog meer dan verrassend. Helmert, een meesterlijk verteller, heeft zijn toehoorders aan zijn lippen hangen en van het eerste tot het allerlaatste woord is hij boeiend. Hij zuigt zijn publiek in het verhaal en door zijn geweldige performance wordt het verhaal beeldend en zie je de situaties, zoals benoemd voor ogen.

Slechts met een tweetal stoelen op het toneel brengt Helmert Woudenberg dit seizoen het verhaal "Übermensch" een door Helmert zelf geschreven script over het leven van Adolf Hitler. Een nog altijd heet hangijzer omdat deze man de hele wereld in brand heeft gezet en mogelijk de grootste haatzaaier ooit is geweest. Zijn vertroebelde geest heeft miljoenen leed aangedaan en nog altijd woekert de door hem gecreëerde ziekte als een gezwel over de wereld. Daar is nooit meer iets aan te veranderen. Maar wat heeft deze van oorsprong Oostenrijkse man gemaakt tot wat hij geworden is. In "Übermensch" vertelt Helmert Woudenberg vanuit verschillende personages uit de familiestamboom van Adolf. Hoe zijn oma ooit dienstertje bij een rijke Joodse familie zwanger ontslagen werd, over zijn grootvader, zijn vader en moeder en de familiebanden de problemen en de kleine details die langzamerhand een steeds duidelijker familiegeschiedenis creëren waardoor, hoewel nimmer te accepteren, de gedachtegang van de jonge Adolf maar ook die als volwassene beter verklaarbaar wordt.

Niet dat Helmert Woudenberg een lans breekt voor de gedachtespinsels van Adolf Hitler, in het geheel niet. Hij meet zich geen enkele mening aan, hij verduidelijkt en herlijdt. Hierdoor krijgen de toeschouwers een beeld van een jeugd en een leven van een man die mogelijk de meest gehate man ter wereld zou worden.

Door zijn geweldige verteltrant weet Woudenberg zijn publiek anderhalf uur lang aan een stuk te boeien en dat doet hij op een schijnbaar ontspannen wijze. Toch weet ik dat elke zenuw gespannen staat, elke stap en elk gebaar is bewust. Elk woord in een monoloog van anderhalf uur gewogen en perfect voorzien van klankkleur en intonatie, timbre en kracht komt overdacht uit zijn mond. Maar de toeschouwer ziet en hoort een imposante, indrukwekkende man vertellen alsof het de aller-gewoonste zaak van de wereld is dit verhaal te vertellen. Daarom en nergens anders om, juist daarom is Helmert Woudenberg zo bijzonder, hij is bijzonder in het zo open en toegankelijk overkomen, terwijl hij bij zijn publiek heel wat teweeg brengt. Net als alle andere keren voordien dat ik Helmert Woudenberg zag spelen zo ook bij "Übermensch" ervaar ik deze theatervoorstelling als heel bijzonder, en bovenal bijzonder indrukwekkend.




Reageer hieronder

Geen reacties





(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stomme vraag dient ervoor om spam te voorkomen

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.