Categorie: JAZZ, MUZIEK

Donderdag 11 Mei 2017 at 8:37 pm

Steve Kuhn Trio – Een beroemd sideman, die prima op eigen benen kan staan.

Steve Kuhn photo Hans Speekenbrink

Door René de Hilster, Lantaren/Venster Rotterdam met beeld van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)

Het is bekend fenomeen in de jazzwereld, sideman die na jaren trouwe dienst bij vaak veeleisende leiders op eigen benen gaan staan en daarbij aan kwaliteit niet onderdoen voor hun beroemdere werkgevers.Steve Kuhn is daar een goed voorbeeld van. De inmiddels 79 pianist is een meesterbegeleider en vele beroemde jazzmusici maakte graag gebruik van zijn diensten. De lijst is te lang om op te noemen maar wordt gesierd met namen als John Coltrane, Stan Getz, Sheila Jordan, Art Farmer, Kenny Dorham en Joe Henderson.

Tegenwoordig staat Kuhn op eigen benen en gaat de wereld rond met een eigen trio. Er is een Allstar variant met bassist Steve Swallow en drumgigant Joey Baron en er is een “normale” versiet met vaste waarde drummer Billy Drummond en David Wong op bas.  Deze laatste bezetting was op zaterdag 6 mei te zien en te beluisteren in het Rotterdamse Lantaren/Venster.

Het was niet mijn eerste muzikale confrontatie met deze onderschatte meesterpianist. Al eerder hoorde ik hem in Gent, toen als begeleider van Sheila Jordan en een paar jaar geleden op Jazz Middelheim in Antwerpen, toen met het Swallow/Baron trio.

Tijdens die Belgische concerten toonde Kuhn een krachtige persoonlijkheid met een zeer swingende maar tegelijkertijd ook bijna romantische manier van spelen. De man heeft een prachtig toucher en groot harmonisch inlevingsvermogen waarmee hij de piano laat spreken.   In Lantaren/Venster waren de muzikale aspecten nog steeds in volle glorie aanwezig, lichamelijk leek er echter iets mis te zijn. Kuhn kon nauwelijks lopen, was vaak aan het hoesten en leek zich niet lekker te voelen. Zijn aankondigingen kwamen echter nog steeds krachtig over en, zoals al gezegd, muzikaal liet hij niets te wensen over.

Dat konden we al gewaar worden in het eerste stuk ‘You Stepped Out Of A Dream’. Het trio ging swingend van start en Steve Kuhn liet horen wat er allemaal mogelijk is op deze aloude standard. Zijn voicings verraden dat hij goed naar Bill Evans heeft geluisterd daartegen is zijn melodische aanpak geheel op eigen leest geschoeid. Na deze swingende opener ging het trio over op een meer sferische benadering en kwamen naast ‘In A Sentimental Mood” van Ellington alleen maar eigen stukken langs zoals Trance, Oceans In The Sky en een stuk van Steve Swallow dat iets van doen heeft met een Mercedes en dames.

Na een vrij lange pauze begon de tweede set met Harold Arlen’s ‘My Shining Hour’ waarna de blues om de hoek kwam kijken middels’ Two and Two’ van de hand van Kuhn. In dit stuk wist vooral Billy Drummond te imponeren door een vederlichte big band drumpartij ten beste te geven.  In een tweetal  werkjes, The Zoo en Poem for #15,  was Steve Kuhn ook nog vocaal te bewonderen, al reciteerde hij meer dan hij zong.

Steve Kuhn is bij het grotere publiek minder bekend en dat is eigenlijk onterecht. Deze pianist heeft een hoop muzikale bagage en dat is horen. Zelfs terwijl hij zich niet helemaal goed voelde wist hij een overtuigend concert neer te zetten. Deze man aan het werk te mogen zien is een mooie beleving. Helaas was het niet al te druk in Lantaren/Venster en was de zaal maar voor de helft gevuld. Het trio had op 4 mei al gespeeld in het Bimhuis, dat kan de reden zijn van de slechtere opkomst. Hoe dan ook, de thuisblijvers hebben wat gemist.




Reageer hieronder

Geen reacties





(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stomme vraag dient ervoor om spam te voorkomen

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.