Categorie: MUZIEK, WERELDMUZIEK

Maandag 27 Mei 2019 at 03:52 am

Daisy Correia. Bijzonder mooie terugblik op haar 10 jaar als fado zangeres

Tekst: Rik van Boeckel. 

Met haar programma ‘10 anos de fado’ vierde de Nederlands/Portugese fadozangeres Daisy Correia dat ze tien jaar geleden haar debuut maakte. Het negende optreden van haar jubileum tour vond plaats in Theater Ludens in Voorburg, de laatste in het Concertgebouw in Amsterdam met als gasten Fernando Lameirinhas, Jan Akkerman en Jan Dulles. Het werd een hele mooie gevarieerde avond in Theater Ludens waarin Daisy haar kwaliteiten als (fado)zangeres op een relaxede manier ten toon spreidde. 

In ‘10 anos de fado’ bracht ze nummers van de afgelopen 10 jaar, van haar albums Este meu fado (2009), Fado do Norte (2013) en Uma Casa Portuguesa (hommage aan Amália Rodrigues-2016) en uit haar theaterprogramma Daisy Correia canta José Afonso (2012-2013) waarin ze de liederen van José ‘Zeca’ Afonso (1929-1987) zong; hij was de Bob Dylan van Portugal die de hymne voor de Anjerrevolutie van 1974 schreef.  Tussen de nummers door vertelde Daisy het publiek over de inhoud en blikte ze terug op haar 10 jarige carrière als fadozangeres die begon toen Fernando Lameirinhas haar uitnodigde voor het programma ‘Fado Blue’. Ze werd tijdens haar optreden begeleid door haar vaste band: António Costa (Portugese gitaar), Frank Keijzer (piano, accordeon), Mark de Jong (percussie) en Marko Bonarius (contrabas).

 Fado van grachten, tulpen en kaas

 Daisy, dochter van een Portugese moeder en Nederlandse vader, is tweetalig en zingt in het Portugees met af en toe uitstapjes naar het Nederlands. Ze benadrukte tijdens haar optreden dat haar fado niet die van Lissabon is maar van de grachten, tulpen en kaas. Ze zong ook Fado Holandês, een fado speciaal voor haar geschreven door zangeres/componiste Amélia Muge die voor veel bekende fado artiesten schrijft. Deze fado is te vinden op haar album Fado do Norte, waarvan de titel slaat op het feit dat haar Portugese familie uit het noorden van het land komt, uit Trás-os-montes. Ze begon haar optreden met twee nummers van Este meu fado: Sete Rosas en Este meu fado. Ze sloot de laatste in het Nederlands af met de woorden: ‘ik zing mijn lied voor het volk waar ik bij hoor’. Het was een mooi begin van haar jubileum optreden. Ze werd vakkundig begeleid door haar band, die afhankelijk van de sfeer van het nummer subtiel kan spelen maar ook kan uitpakken. Percussionist/drummer Mark de Jong (Latineo) wisselde zijn spel op cajón en drumset af met subtiel spel op udu en tamborim. Keijzer, Da Costa en Bonarius zorgden voor mooie melodielijnen die regelmatig de ambiance van een fado café in Lissabon opriepen.

 Terug naar het verleden

 Soms wilde Daisy terug naar een ver verleden zoals in Ó tempo tempo volta para trás, een lied dat haar opa altijd zong of in Rosa dat rond 1900 werd gezongen door haar overgrootvader. Ze zong het heel klein en dat maakte het juist mooi. En dan het door José Afonso geschreven lied Teresa Torga dat hij tijdens de dictatuur van Salazar in de gevangenis schreef over een bekende filmster die zich in een dronken bui uitkleedt op straat. Dit is geen fado maar eerder een theatraal getinte popsong met jazzy trekjes. Maar dat beheerst Daisy ook! Ze vertelt het publiek dat ze blij is dat José Afonso op haar pad is gekomen. Fernando Lameirinhas schreef Viana, een lied over zijn jeugdherinneringen aan Viana do Castelo waar hij opgroeide. Het is een charmant nummer dat Daisy zong terwijl ze door Frank Keijzer werd begeleid op accordeon. Daarna volgden voor de pauze het door fadozangeres Mafalda Arnauth geschreven poëtische Lembrar (herinneren) en Cancão de Beira Baixa, een lied uit de streek Beira Baixa waar de ouders van Amália Rodrigues (1920-1999) vandaan komen. Amália zong dit altijd. Toch klinkt dit meer als volksmuziek. Daisy zong het heel krachtig en haar band begeleidde haar heel dynamisch. Het pittige expressieve spel op cajón en piano was zeer opvallend.

Verboden

Na de pauze begon ze alleen met Frank Keijzer met Abraça-me dat ze op de cd Fado do Norte met Stef Bos zingt maar live met Frank. Een bijzonder tweetalig lied dat Daisy in het Portugees zong en Frank in het Nederlands (Omhels me dan). Heel bijzonder was Mãe preta over een zwarte moeder. Al heel vaak heb ik Barco Negro horen zingen door Portugese fado zangeressen als Mariza en Cuca Roseta. Maar de oorsprong van het nummer kende ik niet. Mãe preta dat gaat over de slavernij in Brazilië mocht Amália niet zingen van Salazar. Daarom veranderde ze de tekst in Barco Negro. Tegenwoordig is het een fado standard. In het Fado Museum in Lissabon is de tekst te lezen met het stempel ‘Verboden’ er op.

 Ai Mouraria

 Ai Mouraria was de eerste fado die ik zelf hoorde toen ik in 1980 in Lissabon was en de gelijknamige cassette van Amália kocht. Zij groeide op in Mouraria, met Alfama de fado wijk van de Portugese hoofdstad. Het nummer gaat over Maria Severa (1820-1846) die wordt beschouwd als de eerste fadista. Severa droeg altijd een shawl, Amália nam dit over. De beroemdste Portugese dichter Luis de Camões (1524-1580) schreef Com Que voz. Amália zong het en kreeg veel kritiek omdat ze een gedicht van Camões zong. Nu is dat ook een fado standard die Daisy bijzonder mooi zong. Een aangrijpend nummer, anders dan het daarop volgende vrolijke Fado Holandês.

 Time out

 Daisy sloot af met Herman Pieter de Boer’s Fadista, het geweldige Cigana do Norte (zigeunerin van het noorden) van Fernando Lameirinhas en het dromerige  Canção do Mar (Lied van de zee). Door dit lied van Dulce Pontes begon Daisy fado te zingen. Na dit lied vertelde ze dat ze een time out neemt en zich gaat bezinnen op de toekomst na 10 jaar fado. Het publiek beloonde haar terecht met een staande ovatie en mocht nog genieten van de toegift Vendedor de sonhos (verkoper van dromen) van Fernando Lameirinhas. Net als ik zal het publiek benieuwd zijn naar wat Daisy na de periode van bezinning zal gaan zingen.




Reageer hieronder

Geen reacties





(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stomme vraag dient ervoor om spam te voorkomen

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.