Categorie: JAZZ, MUZIEK, WERELDMUZIEK

Woensdag 15 Juli 2009 at 6:23 pm

Braziliaanse diva Virgínia Rodrigues imposante verschijning met een magische uitstraling.

Virginia Rodrigues, foto Jeroen van der Ent Virginia Rodrigues, foto Jeroen van der Ent Virginia Rodrigues, foto Jeroen van der Ent

Bimhuis - 10 juli 2009

Door Marina den Hartog met foto's van Jeroen van der Ent (klik voor vergroting) 

In de serie Brazilian Summer Sessions van de stichting A Hora do Brasil is het podium van het Bimhuis vanavond ingericht voor Virgínia Rodrigues. Net als bij de eerdere concerten van de stichting - op 18 juni en 1 juli - krijgt ook deze artieste vooraf een introductie. Haar optreden wordt beschouwd als een droom die werkelijkheid is geworden.

Voordat zij bekend werd, heeft Virgínia Rodrigues veelvuldig in kerken gezongen. In 1997 werd zij ontdekt door de beroemde Braziliaanse zanger/componist Caetano Veloso, die haar zag optreden in Salvador, de hoofdstad van de staat Bahia. Sindsdien is het leven van de zangeres ingrijpend veranderd.

Virginia Rodrigues, foto Jeroen van der Ent Virginia Rodrigues, foto Jeroen van der Ent Virginia Rodrigues, foto Jeroen van der Ent

Het optreden begint met een fraai intro van gitarist Alex Mesquita. Even later verschijnt de volumineuze gestalte van de zangeres op het podium. Virgínia Rodrigues is bekend bij het publiek, want ze wordt meteen ontvangen met een enthousiast applaus. De diva heeft zo veel optredens over de hele wereld gegeven dat ze laat blijken af en toe niet meer precies te weten waar ze is. En dat terwijl het niet de eerste keer is dat ze in Amsterdam optreedt, want in 2004 stond ze op het podium in het oude Bimhuis.

Aan het begin van het concert reageert Virgínia Rodrigues geïrriteerd op de geluidtechnicus die de monitoren te zacht heeft ingesteld. Gelukkig wordt dat snel verholpen. Behalve het fantastische gitaarspel van Mesquita is er verder geen begeleiding. Door zijn weergaloze en ritmische gitaarspel is het ontbreken van andere instrumentatie, zoals percussie, niet echt een gemis.

Virgínia Rodrigues zingt veel nummers van de bekende Braziliaanse dichter/musicus/politicus Vinicius de Moraes, ‘o branco mas preto do Brasil' (de zwartste blanke van Brazilië). Zo horen we onder meer van haar cd ‘Mares Profundos' (2004), de nummers ‘Berimbau' waarbij Mesquita op gitaar een berimbau nabootst, ‘Consolação', ‘Canto de Ossanha' en ‘Tempo de amor'. Haar langzame, bijna lijzige manier van zingen doet denken aan een gebed; ze wekt soms de indruk alsof ze in gesprek is met hogere machten.

Het stemgeluid van Virgínia Rodrigues is heel apart, maar er zit weinig variatie in. Daardoor wordt het op den duur wat monotoon en gaat haar stem een beetje vervelen. Ook lijkt het alsof er iets met de stem van de diva niet in orde is. Af en toe slaat haar stem over en soms gaat het mis bij het intoneren. Omdat ze alleen door gitaar wordt begeleid, valt dit meteen op.

Virgínia Rodrigues is zonder meer een imposante verschijning met een magische uitstraling, maar tijdens het concert lijkt ze erg in zichzelf gekeerd en weinig interesse te hebben voor het publiek. Hierdoor is er nauwelijks ruimte voor interactie met de zaal. Niettemin blijft men enthousiast op haar reageren. Pas in de toegift zoekt de diva contact met het publiek. Had ze dat maar eerder gedaan.

Cd's:
Mares Profundos (2004)
Nós (2000) 
Sol Negro (1997)

Bezetting:
Virgínia Rodrigues - zang
Alex Mesquita - gitaar

virginiarodrigues.net




Reageer hieronder

Geen reacties





(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stomme vraag dient ervoor om spam te voorkomen

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.