Onderwerp: FESTIVAL, MULTIMEDIA, MUZIEK, TIPS

Woensdag 20 Oktober 2010 at 8:53 pm

Red Bull Music Academy Radio Pop-Up Studio

Van de redactie met foto's van Arenda de Hoop, Dan Wilton en May Truong

RBMA Pop-Up Studio-On Air Foto Arenda de Hoop WallLogo RBMAPop-UpStore Foto Arenda de Hoop Eric van den Boogaard Foto Arenda de Hoop

Red Bull Music Academy Radio Pop-Up Studio: Lecture Mark Pritchard
Volledig programma bekend

Voor het eerst vindt Red Bull Music Academy Radio aansluiting bij het Amsterdam Dance Event. Van 18 tot en met 24 Oktober wordt in Concrete (Spuistraat 250, Amsterdam) een radiostudio opgebouwd om 24 uur per dag uit te zenden; online via www.redbullmusicacademyradio.com en in de ether via 107.4 FM. De shows bevatten live optredens vanuit de studio, interviews met ADE artiesten en live uitzendingen vanuit de clubs. De studio is dagelijks van 12:00 tot 22:00 open voor publiek. Op vrijdag verschijnt met Mark Pritchard (Global Communication) een speciale gast ten tonele. Hij verzorgt een lecture.

De komende dagen wordt de studio bezocht door een scheepslading bijzondere gasten uit binnen- en buitenland. Bekijk hier het volledige programma:

(meer)

Onderwerp: FUSION, JAZZ, MULTIMEDIA

Zaterdag 15 Mei 2010 at 12:29 pm

L’Oeil de L’Elephant. Bijzondere symbiose tussen fotografie en muziek in Lanteren/Venster

Guy Le Querrec foto Hans Speekenbrink Guy Le Querrec (een hommage aan zijn stijl) foto Hans Speekenbrink Sclavis/Portal/Drouet/Texier/Le Querrec foto Hans Speekenbrink

Tekst Rik van Boeckel en Hans Speekenbrink foto's Hans Speekenbrink en Guy Le Querrec/Magnum (klik voor vergroting)

In Lantaren/Venster te Rotterdam vond een bijzonder concert plaats rond de foto's van de Franse Magnum fotograaf Guy Le Querrec. Uitgevoerd door Franse jazzmusici Sclavis/Portal/Drouet/Texier, die zijn bijzondere choreografie van beelden op meesterlijke wijze versterkten.

In L'Oeil de l'Elephant vloeien fotografie en muziek samen via het oog van de olifant. Dit is het ultieme moment waarop het diafragma zich opent. Maar ook het moment waarop jazz en Afrika hun invloed doen gelden op het werk van Le Querrec. Dit wordt mooi duidelijk tijdens dit fotoconcert met Henri Texier (contrabas), Louis Sclavis (klarinet, basklarinet, sopraansaxofoon), Michel Portal (klarinet, basklarinet, saxofoon) en Cristophe Marguet (drums, percussie).

(meer)

Onderwerp: FESTIVAL, KLASSIEKE MUZIEK, MULTIMEDIA, MUZIEK, TIPS, VERWACHT

Vrijdag 04 December 2009 at 3:54 pm

12 December: Nieuwe Muziek bij Haagse 'Dag in de Branding', Editie G14

Sirene Orkest G14 festival poster Lunapark foto Jarko Aikens
Tip van Hans Speekenbrink (Klik beelden voor vergroting) 

Liefhebbers van avontuurlijke nieuwe muziek, kregen al een voorproefje bij De Wereld Draait Door. Daar konden zij al genieten van een van de leukste programmaonderdelen van editie G14, het Sirene Orkest. Maar liefst twaalf wonderbaarlijke sirenes en zes lawaaimachines, gebouwd in verschillende vormen en maten, vormen een orkest dat een bereik heeft van bas tot sopraan. Het Sirene Orkest is een muzikaal ensemble opgezet door De Veenfabriek naar aanleiding van een luidruchtig onderzoek van techniekfilosoof John Heymans. Tijdens Dag in de Branding speelt het orkest composities van Edgard Varèse, Bo Koek en Wouter Snoei en zal worden bewezen dat de sirene tot de categorie ‘muziekinstrumenten' behoort.

(meer)

Onderwerp: DANS, LOCATIETHEATER, MULTIMEDIA, MUZIEK, VERWACHT

Donderdag 21 Mei 2009 at 10:52 pm

DON QUICHOT IN HOLLAND, Spektakelstuk op de Rotterdamse Maasvlakte.

Bert Barten, regiseur van Don Quichot foto Hans Speekenbrink Don Quichot in Holland foto Hans Speekenbrink Don Quichot in Holland foto Hans Speekenbrink

Tekst en beeld Hans Speekenbrink (Klik voor vergroting van de 12 foto's)

De wereld Winddag op 14 juni wordt ingeluid met een groots spektakel van regisseur Bert Barten op de Rotterdamse Maasvlakte. Met 2000 bezoekers per avond is er de ambitie om met 25 speelavonden 50.000 bezoekers te halen. Cultuurpodium nam met andere persgenodigden een kijkje achter de schermen. Een eerste indruk is dat er nog veel moet gebeuren om op 14 juni een voorstelling van een dergelijke omvang neer te zetten, met objecten, toneel, dans, mime, muziek, effecten en vuur. 

Bert Barten heeft eerder bewezen dat waar te kunnen maken, met andere grootse spektakelvoorstellingen als La Divina Commedia van Dante – uitgevoerd in een echte haven, de Odyssee van Homerus en Faust van Goethe, spectaculair uitgevoerd op een gigantische hoop afval.  Waarom zou je nieuwe verhalen bedenken, aldus Barten, als er zoveel klassieke meesterstukken met een boodschap voorhanden zijn. Klassieke meesterwerken bevatten altijd universele wijsheden, die willen wij op deze wijze weer toegankelijk maken voor een groter publiek. Na Dante, Homerus en Goethe, nu dus de postume eer aan de Spaanse auteur Miguel de Cervantes uit 1605.
 
(meer)

Onderwerp: MUZIEK, MULTIMEDIA, JEUGD, DANS

Dinsdag 18 Maart 2008 at 9:51 pm

Kunstbende is weer zeer inspirerend

Evelyn Boksebeld - Kunstbende Zwolle 2008
Kunstbende Zwolle 2008
Kunstbende Zwolle 2008

Tekst en beeld van Henry Krul (klik voor vergroting)

Hoewel de winter nog niet is afgelopen knalt de Kunstbende 2008 met aanstekelijke energie het land door. Wat wil je ook. Als de jongeren (13 t/m 18 jaar), dé deelnemers van Kunstbende, op cultureel gebied echt de ruimte krijgen dan komen er mooie en verrassende dingen tevoorschijn.

Zo ook afgelopen zaterdag in Zwolle in Theater Odeon. Om 13.45 uur was de aftrap en geen kwartier later barstte het programma los.
Het thema van deze editie was ‘geheim’. Binnen dit thema kon je je kunsten op het gebied van theater, dans, taal, film, muziek, expo, alles mag en dit jaar nieuw fashion en dj etaleren.

Tijdens deze editie in Zwolle was de categorie muziek verreweg het populairst kwa aanmeldingen. Bandjes, soms snoeihard en theatraal, rappers en singer-songwriters; alles kwam voorbij. Niet allemaal kwalitatief even goed, maar stuk voor stuk bruisend van de energie. Een genot om mee te maken. En wie weet zat er wel een nieuwe Brace of Krezip bij. De tijd zal het leren.
Kunstbende Zwolle 2008
Kunstbende Zwolle 2008
Kunstbende Zwolle 2008


Het programma, dat zich op zo’n middag in drie zalen afspeelt, is zo omvangrijk dat je telkens keuzes moet maken. Ik ben vooral voor dans, muziek en expo gegaan. De muziek was, zoals ik al zei, erg inspirerend. Dans viel me deze keer, heel eerlijk gezegd, een beetje tegen. Tuurlijk deed iedereen zijn/haar uiterste best. Echter een landelijke finalist kon ik (nog) niet ontdekken. Blij toe dat ik geen deel uitmaakte van de jury.
Bij de expo welke in de foyer van het theater opgesteld was ontdekte ik wel erg mooie dingen. Uitlichten, zonder andere deelnemers te kort te willen doen, wil ik de installatie van Evelyn Boksebeld (leerling 6 VWO) getiteld ‘What happens in Vegas stays in Vegas’. Evelyn zat temidden van lege drankflessen en twee wanden met enge en sexueel getinte tekeningen als depri gothic-meisje. Heel verstild. Een indrukwekkend beeld. Geheimzinnig.

De installatie van ‘Sssht! van Daphne & Alita oogde veel luchtiger. Zij hadden vier grote foto’s opgehangen. De foto’s lieten o.a. een man met bos bloemen, twee jongens en een zwanger meisje zien. Bij iedere foto hing een ipod met oordopjes. Zodra je het geluidsfragment op de ipod bij de desbetreffend foto afluisterde (je hoorde slechts één zinnetje) werd een deel van het ‘geheim’ onthuld. Mooi gevonden.

Kunstbende Zwolle 2008
Kunstbende Zwolle 2008
Kunstbende Zwolle 2008


Van de onderdelen film, alles mag, theater en taal heb ik helaas niets gezien (de nieuw toegevoegde categorië en fashion en dj) waren helaas (nog) niet vertegenwoordigd. Gewoonweg niet aan toegekomen gedurende de gehele middag dat ik er was.
Niettemin was ik na afloop zeer tevreden. Ik had veel moois gezien en was zeer ‘geprikkeld’ die al die jonge talenten op cultuurgebied. Petje af voor iedereen.

Vorig jaar zag ik maar liefst drie voorrondes (Zwolle, Amsterdam en Utrecht) en de landelijke finale van deze competitie voor en door jong talent. Het lijkt erop dat ik dit jaar door tijdgebrek niet zoveel ga zien. Helaas. Niettemin kan ik iedereen (jong en minder jong) ten zeerste aanraden edities van de Kunstbende te bezoeken. De voorrondes zijn nog maar net begonnen.
Het kost bijna niks en zo’n programma zit vol verrassingen. Doen dus!

En dan de uitslag. In Zwolle zijn de Spotlights (de prijzen) uitgereikt aan:
  • Muziek: Margot
  • Dans: Flowmotion
  • Taal: Leonie Kuhlmann
  • Theater: The Chatters
  • Film: Mats Logan
  • Expo: Evelyn Boksebeld
  • Alles Mag: ISL
Kijk voor veel meer informatie over Kunstbende en de agenda van de voorrondes en landelijke finale op de website. Van harte aanbevolen.

Onderwerp: MULTIMEDIA, FESTIVAL, TONEEL

Woensdag 30 Mei 2007 at 8:04 pm

In Muze wordt veel gezocht, maar weinig gevonden

Muze
Muze
Muze

Door Barbara Klomp met foto's van Anna van Kooij en Muze (klik voor vergroting)
Gezien op Festival aan de Werf Utrecht


Het is donker, we zien vier grote schermen waarop de beelden van bewakingscamera’s te volgen zijn. Op de grond ligt een man. Links van het toneelbeeld zien we percussionist Marcel Andriessen, rechts van de ‘toneelvloer’ zit celliste Saartje van Camp.
Op de bewakingsbeelden zien we een verlaten pand. Dan gaat er over een van de vier beelden het licht van een zaklantaarn. Kort daarna zwaait er licht over de toneelvloer. De man op de grond komt langzaam overeind.

Het is het begin van de voorstelling Muze, een voorstelling waarbij de toneelwerkelijkheid overgaat in een filmwerkelijkheid en vise versa.
De man staat op, de vloer kraakt. Het is een vloer gemaakt van videobanden. Een archief van het collectieve geheugen, gevangen in flarden van opnames.
De man valt op zijn knieën, pakt een videoband uit de vloer en trekt de tape eruit. Op de beelden achter hem zien wie de tape zich versnelt afspelen. Een onderbreking laat de film doorspelen, we zien flarden van interviews. Teksten over kunst, maar meer nog over de liefde. Over het vinden van de liefde, of de onbereikbare liefde. De acteur/zanger op het toneel zingt in het Duits, ‘Ich such dich’. In zijn zoektocht pakt hij een volgende tape. Op het grote scherm is hij nu op de rug te zien. Alsof het scherm tevens camera is en live opname maakt. Maar dan gaat het beeld achteruit. We zien in rewind het publiek binnenkomen en een plaats zoeken. We zien de man, met achter hem een prachtige vrouw die alleen in de filmische werkelijkheid lijkt te bestaan.

Dan verandert de film weer. Op het doek zien we acteur Raymond Spannet. Zijn teksten zijn theoretisch, en gaan allen over het archief van onze fantasie, of dromen. “Men voelt in het archief de onderlinge samenhang der delen, die niet zonder elkaar kunnen bestaan en slechts in samenhang kunnen worden begrepen.”

En daar legt hij dan ook meteen de vinger op de zere plek van deze voorstelling. Want hoe mooi bedacht allemaal, de samenhang van de elementen is soms wel erg weinig. De makers, en , vragen wel erg veel van het associatief vermogen van de toeschouwer en leggen de nadruk te veel op de vorm, waardoor de inhoud wel erg in het vage blijft.

De veelvoud aan onderdelen en disciplines roept meer vragen op dan er beantwoord worden. De voorstelling kent zeker zijn kracht. De muziek met vervreemde toneel- en
filmbeelden wekt soms een prachtig droomgevoel op en leunt tegen het hypnotiserende aan.
Maar deze verschillende disciplines en waarheden die in elkaar overlopen zijn mooi, maar geven geen antwoorden. Filmbeelden van de roodharige danseres Doris Madreiter zijn prachtig, we kunnen begrijpen dat zij zijn Muze is, dat het “Ich such dich” op haar slaat. Maar verder dan esthetisch mooi gaat het niet.

Wanneer de vloer met videobanden onder het achterdoek verdwijnt, zingt de man op het toneel zijn laatste lied. Hij heeft gevonden wat hij zocht. Voor het publiek is dat helaas wat onduidelijker. En dat is jammer, want alle ingrediënten van deze voorstelling zijn goed. De zoektocht had alleen iets verder mogen gaan, zodat niet alleen de maker, maar ook het publiek vindt wat er gezocht wordt.

Arnoud Noordegraaf - website

Onderwerp: MULTIMEDIA, TONEEL

Donderdag 26 April 2007 at 2:23 pm

Verkleed kunstenaar Arturo Brachetti

Arturo Brachetti temidden van de Ashton Brothers(foto Hans Speekenbrink)
Arturo Brachetti (foto Hans Speekenbrink)
Tony Neefs en Maaike van Widdershoven knielen voor Arturo Brachetti (foto Hans Speekenbrink)

foto's van Hans Speekenbrink en Guy Callice (klik voor vergroting)

Arturo Brachetti (foto Guy Gallice)
Arturo Brachetti (foto Guy Gallice)
Arturo Brachetti (foto Guy Gallice)

Arturo Brachetti (foto Guy Gallice)
Arturo Brachetti (foto Guy Gallice)
Arturo Brachetti (foto Guy Gallice)


Drie weken (t/m 13 mei) is Arturo Brachetti te zien in het Nieuwe Luxor Theater in Rotterdam. Meer informatie is te vinden de onderstaande websites. Luister hier naar het interview met Arturo Brachetti.

- website (de Flash versie is een echte aanrader!)
Nieuwe Luxor Theater - website
Joop van den Ende Theaterproducties - website

Onderwerp: MUZIEK, MULTIMEDIA, JEUGD, DANS, ALGEMEEN, TONEEL

Donderdag 29 Maart 2007 at 8:34 pm

Kunstbende is dope vet

Kunstbende
Kunstbende is dope vet
Kunstbende is dope vet

Tekst en beeld van Henry Krul (klik voor vergroting)

‘Jullie zijn ’n dope vet publiek’ roepen de enthousiaste presentatoren Oos en Alf. De zaal gilt terug.
We zijn in de grote zaal van de Stadschouwburg Utrecht. Hier vindt de Kunstbende voorronde van de provincie Utrecht plaats. Maar liefst 400 jongeren van welke culturele afkomst dan ook laten hier hun kunsten zien op het gebied van theater, dans, taal, film, expo en de ‘categorie alles’ mag. Hier kun je als jongere tussen de 13 en 18 jaar ontdekt worden. Hier kun je laten zien wat je te melden hebt. Bloedserieus of met een knipoog naar wie en wat dan ook. Het is een wedstrijd maar vooral een heel tof samenzijn.

Leeftijdsgenoten ontmoeten, chillen en vooral bekijken wat anderen tijdens hun optredens doen. Want dat is ‘zeker weten’ de moeite waard.
Ieder jaar kent het landelijke festival Kunstbende, dat in regio’s onderverdeeld is, een thema. Dit jaar is het thema ‘liefde’. Liefde vertaald in één van de zes eerder genoemde categorieën. Iedere deelnemer geeft hieraan zijn of haar eigen interpretatie. Een schilderij, kunstwerk, gedicht, filmpje, monoloog, toneelscène of meer spectaculair een knallend (of knalhard) optreden met je bandje of een supergave groepschoreografie waar de spetters vanaf vliegen. Bij vlagen gaat in de grote zaal (ook wel Douwe Egbertszaal genoemd) het dak eraf. Zowel publiek, wel zo’n 500 man, als optredende artiesten komen tot een ongekend enthousiasme. Eén van de optredende bands, de East Creek Swing Band, meen ik, weet van geen ophouden. Met knalharde ‘recht toe recht aan’rock la AC/DC overschrijden ze ruimschoots de tijdslimiet van 5 minuten die iedere act mag duren. Bot maar zeer terecht wordt plots het podiumlicht gedoofd en de stekker eruit getrokken. Dit is niet de afspraak. De valsspelers; deze frisse jonge honden. In overtreding maar wel erg leuk (vind ik).

Kunstbende
Kunstbende
Kunstbende


In de kleine Blauwe Zaal gaat het er heel wat rustiger aan toe. Hier staan dan ook de wat meer kwetsbare, maar zeker niet mindere, optredens gepland. Prachtige theaterstukken, klein maar fijn, komen voorbij. Je moet het maar durven. Staan op zo’n podium en je ding doen. Respect.
Ja en respect verdien je hier ook. Want zo is het Kunstbende publiek. Ooit werden Total Touch met Trijntje en Tjeerd Oosterhuis evenals Krezip, Abdelkader Benali, Yes-R, Brace, Sanne Vogel, Roosbeef en anderen hier ontdekt. Wie volgt!

De voorrondes van Kunstbende zijn in volle gang. Komende zaterdag in Zwolle en daarna volgt nog veel meer (zie de website van Kunstbende). Uiteindelijk volgt er op zaterdag 9 juni in Vredenburg Utrecht de landelijke finale. Een aanrader.

Afgelopen zaterdag in Utrecht wonnen de volgende deelnemers:
De Jazzies (Theater),
Remy Schepers (Film),
Mara Gelderblom (Taal),
Danny Groenendijk (Expo),
BC Rosh, Gniuss & Co-e (Alles mag),
Eleven (Dans),
The way of love (Muziek).

Check ook de website van Kunstbende en hier op YouTube.

Onderwerp: DANS, KLASSIEKE MUZIEK, MULTIMEDIA, MUZIEK

Woensdag 28 Februari 2007 at 5:24 pm

Première Merg van Leine & Roebana

Merg (foto Deen van Meer)
Merg (foto Deen van Meer)
Merg (foto Deen van Meer)

foto's van Deen van Meer en Hans Speekenbrink
(klik voor vergroting)


Op 27 februari vond in de Stadsschouwburg Utrecht de premiére plaats van Merg, de nieuwe productie van Leine & Roebana. Het choreografenduo Andrea Leine en Harijono Roebana 

Du und ich
ik zeg je met zachte stem
I love you
Merg (foto Deen van Meer)
Merg (foto Deen van Meer)
Merg bij Vrije Geluiden

I live and breath only for you
What do you want of me?
Not to love you anymore?
make my love come back as he was before
or kill me so that I will not suffer anymore
kill me so that I will not suffer anymore
Merg bij Vrije Geluiden
Merg bij Vrije Geluiden
Merg bij Vrije Geluiden


De zangeressen Claron McFadden, Nicola Wemyss en Helena Rasker, kozen in Merg een hele andere benadering kiezen namelijk vanuit de emotie van de muziek. 
Klik hier voor een filmpje van de generale repetitie van Merg. Hier is de uitzending van Vrije Geluiden te bekijken waarin Leine & Roebane een aantal onderdelen uit Merg lieten zien en Hans Flupsen een gesprek voert met choreografen, vocalisten en dansers (die uitzending wordt herhaald op zaterdag 3 maart om 9.05 uur op Nederland 1)

Leine & Roebana - website en weblog

Dans:
Alba Barral Fernandez, Tim Persent, Ederson Rodrigues Xavier, Heather Ware en Marlene Wolfsberger

Zang:
Claron McFadden, Nicola Wemyss en Helena Rasker

The Locke Consort:
Susanne Braumann - viola da gamba & lirone
John Wilson Meyer - viool
Joseph Tan - viool
Siebe Henstra - clavecimbel
Israel Golani - theorbe

Choreografie & concept:
Andrea Leine en Harijono Roebana

Onderwerp: MULTIMEDIA, MUZIEK

Zaterdag 27 Januari 2007 at 3:36 pm

Mijn Plezierbrevier: Kees van Kooten in concert

Mijn Plezierbrevier
Mijn Plezierbrevier
Mijn Plezierbrevier

foto's van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)

Mijn Plezierbrevier is de titel van een bloemlezing van de natuurleukste korte verhalen volgens Kees van Kooten en tevens de titel van het programma waarmee hij met muzikale partners Corrie van Binsbergen en haar musici door het land toert.

Mijn Plezierbrevier
Mijn Plezierbrevier
Mijn Plezierbrevier


Corrie van Binsbergen - website

Line-up
- verhalen
- gitaar
- trombone
- bas
- viool
- percussie
- piano

Onderwerp: MULTIMEDIA, LOCATIETHEATER, FESTIVAL, STRAATTHEATER

Zondag 24 September 2006 at 10:58 am

Robodock: een impressie van vrijdagavond

Robodock
Robodock
Robodock

Tekst en beeld van Henry Krul (klik foto's voor vergroting)

Vrijdag 22 september. Het is zo rond 19.15 uur en ik mag weer naar Robodock. Deze keer schrijven voor deze site en daarnaast om voor het festival zelf te fotograferen. En tuurlijk om te genieten van al die mooie dingen.

’t Is mijn 3e keer dat ik op dit festival kom. Twee jaar geleden werd het festival op het voormalige ADM-terrein gehouden. Een ruige, voormalige industriële plek waar normaliter ook nog een grote groep kunstenaars, theatermakers, avonturiers en anderen woont.
Robodock sloeg gedurende enkele dagen per jaar daar haar “tenten” op. ‘n Mooie plek, maar wel afgelegen en storend, lijkt me, voor de bewoners van het terrein. Niet ideaal. In 2005 is het festival verhuisd naar de huidige locatie t.w. het NDSM terrein. Ook een voormalige industriële plek, maar hier heeft niemand “hinder” van het festival. Groot voordeel is ook dat de voormalige NDSM-werf uitstekend (met het openbaar vervoer; pontje of bus) te bereiken is. Sinds de verhuizing naar de nieuwe locatie is het festival m.i. ook strakker georganiseerd. Althans, die indruk wekt ’t op mij: een buitenstaander wel te verstaan. Als ik arriveer stroomt het publiek in groepjes richting het festivalterrein. Vooral veel jongeren (al dan niet met jonge kinderen lopend of in een buggy), 30-plussers en al wat niet meer. Iedereen is op dit festival welkom. Die sfeer straalt ’t ook uit. Geen kapsones, geen knallende reclameuitingen o.i.d. Op het festivalterrein, een buitengedeelte en de enorme Dockslandshal, is het een gezellige drukte.
Buiten staat theatergroep Tuig met Tocht. Na omzwervingen in Vilsteren, Utrecht, Terschelling, Nijmegen en Den Bosch staat Tocht nu op Robodock. Ik heb de installatie nu diverse keren gezien maar hij staat nu weer anders opgesteld. Nu in een soort ovaalvorm met in het binnengedeelte een minitribune voor eventuele toeschouwers. Tocht is in trek want gedurende de gehele avond staat er een lange rij van belangstellenden te wachten om hun eigen ‘tocht’ te maken. Na Robodock speelt deze voorstelling nog één periode van een aantal dagen in Oldenzaal.

Ketzal door Derevo
Ketzal door Derevo
Ketzal door Derevo


Als ik de Dockslandshal binnenstap word ik, evenals vorig jaar, overvallen door een prachtige entourage. De hal is immens groot en hoog en waar ik kijk; overal is er wel wat te zien of te doen. Veel kunstenaars hebben installaties, veelal bewegend, opgesteld en dit is een lust voor het oog. Sowieso is er veel aandacht besteed aan de aankleding. De bars, gemaakt van afgedankt materiaal, zijn zeer bijzonder en sfeervol. Ze spuiten zelfs vuur. Vuur ja, want vuur, is ook een terugkerend iets op dit festival. Op verschillende manieren komt vuur terug in de programmering. Of het nu beeldende kunst is, robots of theater. Vuur evenals water hoort bij Robodock. Heel aards in deze wereld van (moderne)techniek.

Waar ik nieuwsgierig naar ben zijn de theatervoorstellingen van Materia Prima (Fr) en Derevo (Rusl). Derevo ken ik al zo’n 18 jaar. Ooit op Terschellings Oerol deden ze aan bewegingstheater in het Terschellinger landschap. En ooit waren hun voorstellingen op locatie voor mij de inspiratiebron om theater te gaan fotograferen. Afgelopen Oerolfestival waren ze op het laatste moment verhinderd door visa-problemen. Dit was dus dé kans ze te zien. Ze spelen de Nederlandse première van Ketzal, hun nieuwe voorstelling, die zojuist in een Archangel Award of the Herald in Edinburgh won. Derevo blijkt populair, er zijn zelfs Russische bezoekers, want hoewel er een behoorlijke tribune gebouwd is, kan lang niet iedereen de voorstelling zien. Jammer.
Inhoudelijk kan ik niet veel over de voorstelling vertellen. Mijn probleem is dat ik ze vaak niet goed snap. Ik ga me hier dus ook niet aan wagen. Op de Derevo site kun je zelf een kijkje nemen voor meer informatie. Goed, misschien begrijp ik de voorstelling niet helemaal; indrukwekkend is de voorstelling wel en mooie plaatjes maken lukt ook altijd bij dit Russische mimegezelschap.

Insomnia door Materia Prima
Insomnia door Materia Prima
Insomnia door Materia Prima


Voorafgaand aan Derevo speelt midden in de hal en zonder tribune Materia Prima de première van Insomnia. Een voorstelling rondom ca. 10 bedden en idem dito personages waarvan de meesten hun hoofd met wit verband verbonden hebben. De voorstelling is qua sfeer nogal rauw. Hij is tekstloos en grillig. Hoewel ik hier het verhaal ook niet helemaal begrijp (ligt dat nou aan mij?) vind ik ‘m zeker de moeite waard.

Ja, de moeite waard is Robodock zeker, want op dit festival hoef je je zeker niet te vervelen. Ik weet dan ook zeker, hoewel er nog veel te noemen is (wat ik nu niet doe), dat ik veel nog niet gezien heb. Robodock is rauw theater, (snoeiharde) muziek, industriële installaties, maar ook heerlijke ambachtelijke cappucino, lekker eten en nog veel meer. Een must voor iedereen die van een knap staaltje kunst en technologie houdt. Allemaal ook nog een milieuvriendelijk ook. Robodock bezoeken is lekker avonturieren en dat kan op sommige dagen tot vroeg in de ochtend.

Robodock - website
Derevo - website
Materia Prima - website

Onderwerp: MULTIMEDIA, MUZIEK

Maandag 28 Augustus 2006 at 10:39 am

Uitmarkt 2006: Blue Man Group, uniek concept uit New York

Blue Man Group
Blue Man Group
Blue Man Group

Foto's van Hans Speekenbrink (klik voor groter)

Bij de opening van de Uitmarkt was de New Yorkse formatie Blue Man Group te zien. Het gaat hier om drie blauwe mannen die een humoristische mix van theater (mime), muziek, wetenschap en kunst op het podium zetten.

Blue Man Group
Blue Man Group
Blue Man Group


De oprichters van de blauwe mannen zijn: Chris Wink, Phil Stanton en Matt Goldman.

Blue Man Group
Blue Man Group
Blue Man Group


Blue Man Group - website

Onderwerp: MULTIMEDIA, FESTIVAL

Woensdag 23 Augustus 2006 at 7:00 pm

Noorderzon: Vuile sneeuw in Sarajevo


Gezien: filmtheater Images, 20 augustus, door Marjanne de Haan

Als de zon zich toch niet laat zien in het plantsoen, is uitwijken naar filmtheater Images geen zonde. Op de vierde avond van het festival draait hier Grbavica, een Bosnische film die vanaf 9 september te zien is en zich afspeelt in het winterse Sarajevo.

‘Ken ik jou niet ergens van? Heb ik je niet gezien bij de lijkenidentificatie? Naar wie ben jij op zoek?’ Late-night gespreksstof in Sarajevo, Bosnië. De oorlog is alweer een jaar of tien geleden beëindigd, maar de wonden zijn nog vers. Sarajevo is een door God verlaten oord, koud en met smerige sneeuw, bevolkt door ongure types, beheerst door werkloosheid en de herinnering aan de oorlog. Esma (Mirjana Karanovic) woont met haar dochter Sara in Grbavica, een grauwe buitenwijk van Sarajevo, waar tijdens de oorlog gevangenen werden gemarteld. Esma’s trauma laat zich raden, maar is desalniettemin gruwelijk, en een geheim dat ze angstvallig verborgen houdt voor Sara (Luna Mijovic). Haar gevoelige blik verraadt haar pijn, onzichtbaar voor een opstandige puber. Esma gaat tot het uiterste om Sara en zichzelf te sparen voor de waarheid, wat uiteindelijk leidt tot een heftige confrontatie tussen moeder en dochter.

Esma en Sara staan symbool voor de mentale spagaat waarin Bosnië verkeert. Esma’s leven is verwoest door de oorlog die Sara niet heeft meegemaakt. Haar jeugd filtert het recente verleden. Op school hoor je erbij als je vader shaheed is, een oorlogsmartelaar. Hoe wreder hij aan zijn eind kwam, hoe beter. Het is een bizarre wereld, die in Grbavica soms nogal wordt aangedikt. De nachtclub waar Esma werkt om het geld voor Sara’s excursie bij elkaar te krijgen, is een hel van stampende muziek, drank en grijpgrage mannen. Je krijgt het ongemakkelijke gevoel dat Esma zich op een hellend vlak begeeft, wat niet wordt uitgewerkt of waargemaakt- gelukkig. De onderwereldsubplot is een onnodige illustratie ervan. Maar de beelden van Sarajevo in de sneeuw, en Esma in Sarajevo, drukken haar weemoed treffend uit.

Grbavica kun je onevenwichtigheid van de plot verwijten, en misschien zelfs enig effectbejag. Tegelijkertijd is de Bosnische samenleving mijlenver van mijn belevingswereld verwijderd en kan ik het de regisseur Jasmila Zbanic niet kwalijk nemen haar boodschap zo te benadrukken. Grbavica gaat over oorlog en pijn, maar ook over liefde en waarheid, en dat, aldus Zbanic, heeft Bosnië hard nodig.

Grbavica
Regie: Jasmila Zbanic
Met: Mirjana Karanovic, Luna Mijovic
90min. Bosnië-Herzegovina 2006

Onderwerp: MULTIMEDIA, FESTIVAL

Dinsdag 22 Augustus 2006 at 7:59 pm

Noorderzon: Licht verteerbaar drama in Almodóvars Volver

Penélope Cruz & Pedro Almodovar
Penélope Cruz
Penélope Cruz

Door Marjanne de Haan met publiciteitsfoto's van Volver (klik voor groter)

De wind jaagt over de begraafplaats van Alcanfor de las Infantas, waar de vrouwen uit het dorp hun doden koesteren. Het is dezelfde wind die het vuur aanwakkerde waarin de ouders van Raimunda en Soledad omkwamen. Maar de natuur neemt en geeft: wanneer tante Paula overlijdt, keert hun moeder terug naar het aardse en trekt bij Sole in. Een gescheiden vrouw is immers het beste af met haar moeder.

In Volver keert Pedro Almodóvar terug naar zijn favoriete onderwerp: vrouwen. Moeders, dochters en zusters in het bijzonder. Raimunda (Penélope Cruz) belichaamt alledrie als een volkse diva, altijd met een fraai gevuld décolleté waar de camera graag zijn oog op laat rusten. De 32-jarige Cruz is het stralende middelpunt van de film. Ze overtuigt als nuchtere moeder gezegend met een grenzenloze daadkracht, die geleerd heeft haar eigen boontjes te doppen. Haar man is een zuipende en zappende nietsnut, die geilt op zijn eigen dochter en al snel op ongenadige wijze van het doek verdwijnt. In het universum van Almodóvar zijn mannen gereduceerd tot de marge, niet meer dan de oorzaak van vrouwelijk ongeluk. Raimunda, Sole (Lola Due ±as) en hun moeder (Almodóvar-veterane Carmen Maura) hebben alledrie wat te stellen gehad met de mannen in hun leven, waardoor ze van elkaar verwijderd zijn geraakt. En hoewel gedane zaken geen keer nemen, keert het verleden op zijn schreden terug en krijgen de vrouwen van bovenaf alsnog de kans zich te verzoenen. Het drama van Volver is echter lichtvoetig. Komedie, tragedie, thriller en klucht wisselen elkaar af, zonder het verhaal in de weg te zitten. De film lijkt soms welhaast een musical zonder liedjes. Raimunda en Soledad wonen in een Madrileense achterbuurt, maar deprimerend is het er niet. De vindingrijkheid van de personages en de vanzelfsprekendheid waarmee zij hun lotgevallen aanvaarden, geven de film vaart en kleur. Ronduit hilarisch is de moeder die zich schuilhoudt bij Sole en assisteert in haar kapsalon aan huis. Almodóvar overgiet het geheel met een soapsausje. De vrouwen zijn voortdurend in gezelschap en begroeten elkaar met overdreven gezoen. Raimunda’s grote bruine vochtige ogen geven haar gemoed weer, zoals in een soap even ingezoomd wordt op de peinzende blik van een personage. En passant spreekt Almodóvar zijn walging uit over Jerry Springer-achtige shows, in een scène waarin vriendin August ­na aangespoord wordt haar ziel te verkopen in ruil voor een onbetaalbare kankerbehandeling. De sensatielust in de ogen van de presentatrice is angstaanjagend.

Zoals altijd in een film van Almodóvar is de art-direction uitgekiend: mooie composities met steeds weer rood zorgvuldig in het beeld verwerkt. De montage is associatief, van een met aarde besmeurd gezicht naar handen die een paprika snijden, van grond naar groente. De rouwende vrouwen bij tante Paula, van bovenaf gefilmd, vormen het koor van een Griekse tragedie; de windmolens op weg naar Alcanfor een imponerende verbeelding van de elementen.

Volver vormt een evenwichtig geheel van vorm, stijl en verhaal en schiet nergens uit. Behalve misschien wanneer Raimunda een flamencolied ten gehore brengt. Waar de zang in Hable con ella werkelijk ontroerde, missen de tranen van Cruz hun uitwerking. Het komt enigszins gekunsteld over, niet in het minst omdat Cruz overduidelijk playbackt. Het zij Almodóvar vergeven. Want mits je zijn typerende en onconventionele gang van zaken kunt waarderen, is Volver, net als Cruz, een uitbundige, rijpe film: geurig, kleurig en precies op smaak.

Volver (2006)
Regie: Pedro Almodóvar
Met Penélope Cruz, Carmen Maura en Lola Due ±as
Te zien vanaf 24 augustus