Onderwerp: THEATER, MUZIEK

Maandag 24 April 2017 at 8:04 pm

De ene Elvis is de andere niet, En van Elvis was er maar één!

“We Remember Elvis Presley”


Door Jacques Nachtegaal – Het Collectief N & P.

Steeds weer duiken er nieuwe Elvis imitatoren op, eigenlijk ondoenlijk want er was maar één echte Elvis en dat was Presley. Of je nou wel of niet van Elvis houdt het is onmiskenbaar dat zijn muziek tot de absolute standards behoren. En van jong tot oud is men nog steeds geïnteresseerd in de muziek van deze heupwiegende idool uit de vorige eeuw. Vandaar dat er ieder jaar weer projecten worden opgezet om het erfgoed van Presley levend te houden.

In een uitverkochte grote zaal van de Rijswijkse Schouwburg was onlangs de première van “We Remember Elvis Presley” een theatershow die duidelijk uit twee delen bestaat er is een Elvis imitator voor de pauze en er is er een na de pauze. Het is eigenlijk niet eens van belang om een voorkeur te hebben want als je de show gaat bekijken zit je toch vast aan de twee pseudo Elvissen:  Pete Storm en Ben Thompson. Mijn visie op deze theatershow is dat er absoluut twee zeer verschillende Elvissen ten tonele worden gevoerd, Voor de Pauze de Elvis die naar mijn mening een overdreven zenuwtrek in het linker been heeft en alle bewegingen die Elvis deed zo overdreven vet aanzet dat ik werkelijk even de gedachte kreeg naar een parodie te zitten kijken, ook de stem voor de pauze is aanzienlijk verder van Elvis af staand dan na de Pauze. Songs die voor de pauze onder andere de revue passeren zijn: “Shake Rattle and Roll”, “It’s Alright”, “Since my baby left me” zelfs tot twee maal toe “Houddog” al was het de tweede maal slechts een gedeelte en “Jailhouse Rock”, maar omdat ik de maniertjes en de bewegingen zo overdreven vet aangezet vond was het voor mij eigenlijk al een beetje verpest. Ergernis is misschien iets te groot uitgedrukt maar irritatie was voor mij zeker op zijn plaats voor de pauze.

Lees Verder

Onderwerp: MUZIEK, WERELDMUZIEK

Zaterdag 22 April 2017 at 9:36 pm

Zitakula. Een swingende oase in Paradiso

Zitakula photo Hans Speekenbrink Zitakula photo Hans Speekenbrink Zitakula photo Hans Speekenbrink

Tekst: Rik van Boeckel met foto's van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)


Tijdens de CD-presentatie in de bovenzaal van Paradiso zette de Amsterdamse band Zitakula er vanaf het begin meteen flink de vaart in. Dat geldt ook voor hun debuutalbum Oasis, geproduceerd door Wiboud Burkens (Jungle by Night). Zitakula is de naam van een groene halsbandparkiet, een exotische vogel die in Nederland goed gedijt. De band brengt een pittige en veelzijdige mix van afrobeat, swampsoul en desertrock. Boegbeeld is de Brussels-Congolese zangeres Sandy Miessi Bakomi.

Lees Verder

Onderwerp: THEATER, MUZIEK, TONEEL

Zondag 16 April 2017 at 5:23 pm

LOS MUZIEKTHEATER MAAKT MET VAST” EEN GROTE STAP IN HAAR ONTWIKKELING

Vast

Door Jacques Nachtegaal – Het Collectief N & P

De dames van LOS Muziektheater, Femke Vernij, Kim De Fuijk, Dookje Engelhard en Charlotte Waardenburg, volg ik de laatste jaren met grote interesse. Te meer omdat de vooruitgang die dit muzikaal cabaretesk kwartet doormaakt zo groot is dat het mij verbaasd heeft hoe snel dat is gegaan. Natuurlijk zijn deze vier vriendinnen, met allen een conservatorium opleiding aan het ArtEZ conservatorium in Arnhem, al enkele jaren bezig, maar vooral in de laatste twee shows “Total Los”en nu “VAST” zijn ze in een zeer progressieve stroomversnelling gekomen. Was hun vorige show “Total Los”voor mij al een reden om mij nog meer in de ontwikkeling van de vier meiden te verdiepen, Met “VAST”hebben ze mij overtuigd op dit moment wel een der beste muzikale cabaretgroepen te zijn die in ons land actief is. Eerder vergeleek ik de meiden nog met Vrouw Holland maar die vlieger gaat niet meer op, ze zijn intenser doorontwikkeld en daarbij steeds persoonlijker geworden. Je mag met gerust hart stellen dat dit echte kleinkunst IS van het hoogste niveau.

Lees Verder

Onderwerp: JAZZ, MUZIEK, WERELDMUZIEK

Woensdag 29 Maart 2017 at 7:57 pm

Youssou N'Dour brengt de Melkweg in extase

Youssou NDour photo Hans Speekenbrink Youssou NDour photo Hans Speekenbrink Youssou NDour photo Hans Speekenbrink

Tekst: Rik van Boeckel met foto's van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)


Wie had verwacht dat de Senegalese superster vooral songs van zijn nieuwe album Afrika Rekk zou spelen tijdens zijn optreden in de Melkweg (Amsterdam), kwam bedrogen uit. Natuurlijk speelde hij er een paar maar meer nog ging hij door zijn zeer uitgebreide repertoire heen. Niemand die dat erg vond want met meer dan 30 albums op zijn naam is de 'koning van de mbalax' is het eerder de vraag wat hij zal brengen en wat niet. En met een 12-koppige klasseband als Super Etoile de Dakar om zich heen is het sowieso al goed.

Meteen al bij de eerste song Set ging het publiek uit zijn dak. In deze song van eind jaren 80 kaartte Youssou N'Dour de vuilnisproblematiek in de Senegalese hoofdstad Dakar aan. Die heb indertijd zelf kunnen constateren en Set klonk uit bijna elk raam van de bouwvallige huizen. Ik kocht er toen meteen een cassette van. Het gelijknamige album kwam in 1990 uit.
Tot aan Birima (van het album Joko uit 2000) was het vooral swingen geblazen op de mbalax van Lima Wessu, Xajaalo, Immigés en Africa Dream Again. En dat kwam onder andere door de ritmes die werden voortgebracht door de drums, sabars, djembé en timbales. De melodie werd behalve door de gitaristen en de saxofonist gespeeld door twee toetsenisten die beiden verscholen achter een Korg voor een moderne Afrikaanse popsound zorgden. Coli Kamga uit Kameroen was tot op dat moment een van de backing vocalisten maar stapte net als tijdens Afrika Hertme 2016 in de schijnwerpers tijdens 7 Seconds,  Youssou's wereldhit met Neneh Cherry uit 1994. Het publiek zong al mee met Birima en nu des te meer. Coli Kamga had een aantal zinnen over de hongerende kinderen van Afrika in de song verwerkt en dat voelde gezien de zeer trieste actualiteit zeer schrijnend!

Lees Verder

Onderwerp: THEATER, MUZIEK

Woensdag 18 Januari 2017 at 3:47 pm

I’m a Soulman (The soul of Stax) is een spetterend feest om mee te maken.

Soulman foto Jaques Nachtegaal Soulman foto Jaques Nachtegaal Soulman foto Jaques Nachtegaal

Tekst & Fotografie: Jacques Nachtegaal – Het Collectief  N & P.

 In het theater kunnen we de laatste jaren ons hart ophalen met talloze revival en coverbands die de muziek van weleer nagenoeg vlekkeloos reproduceren. Maar er zijn tussen het ruime aanbod ook enkele absolute pareltjes te vinden, noem ze de spetterende uitschieters of de kersen op de taart. Eerder noemde ik al The Analogues, die met het oorspronkelijke instrumentarium, het materiaal van The Beatles de zaal in spelen, maar op het gebied van lekkere pakkende soul is dat met verve de voorstelling I’M A SOULMAN (THE SOUL OF STAX).

Lees Verder