Zondag 21 Februari 2010 at 2:12 pm
La Grande Finale De Peggy-Sue Dust
Twan van Bragt/Theater De NWE Vorst
Gezien op 20 februari Melkweg theater Amsterdam
Door Sarah Ringoet met foto's van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)
Ergens in een klein café is het laatste optreden van Peggy-Sue Dust.
Ze heeft er een mooie rode jurk voor gekocht.
Zingen zal ze. Schitteren. Er komt een kletsnatte klant binnen. Het regent.
Hij wrijft zijn handen warm. Gaat er goed voor zitten.
Vanavond gaat er eindelijk iets gebeuren.
Lees Verder
Donderdag 11 Februari 2010 at 9:10 pm
La voix humaine zit de toeschouwer op de huid
Gezien op 9 februari, Stadsschouwburg Amsterdam
door Sarah Ringoet met foto's van Jan Versweyveld (klik voor vergroting)
Een vrouw belt een laatste keer haar ex-geliefde in een ultieme poging de breuk ongedaan te maken. Ze probeert vergeefs de lijn open te houden: eerst nog sterk en vanuit ontkenning, vervolgens wanhopiger en zelfdestructief. Langzaam ontstaat het beeld van een voorbije liefde en het besef dat de minnaar voorgoed voor een ander heeft gekozen.
Jan Versweyveld plaatst de toeschouwer in een voyeuristisch perspectief. Via een groot raam kijken we naar binnen in het kale appartement van de vrouw. We krijgen een gedeelte van haar woonruimte te zien: een kale, lege kamer. Links en rechts verdwijnt ze uit het beeld.
Lees Verder
Woensdag 10 Februari 2010 at 3:52 pm
Regie en tekst bijten elkaar in Berm
Gezien op 9 februari Theater Bellevue
Door Sarah Ringoet met foto's van Ben van Duin (klik voor vergroting)
Een dochter is onderweg naar haar moeder in Groningen. Halverwege de treinreis trekt ze aan de noodrem en verlaat de trein. Ze belandt in de berm,waar ze verward een denkbeeldig gesprek met haar moeder begint. Ze zouden elkaar door en door moeten kennen, maar pas vandaag durven ze elkaar recht in de ogen te kijken.
De voorstelling begint met een monoloog van de dochter. De begintekst is intens, beeldrijk en heeft een prettig ritme. Geen enkel woord is overbodig of gaat verloren. Dit geldt voor het grootste gedeelte van de tekst, hoewel deze naarmate de voorstelling vordert, aan rijkheid, luciditeit en nuancering verliest.
Lees Verder
Zaterdag 08 Augustus 2009 at 08:26 am
Op en top cultureel verantwoord op De Parade Amsterdam
Door Lotte Krijnen met beeld van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)
De Parade, het veelzijdige theatercollectief dat iedere zomer door Nederland trekt, bezet met de vele tenten alweer lang en breed het Martin Luther Kingpark in Amsterdam: tijd om te kijken wat er dit jaar allemaal te beleven valt.
Het is ongelofelijk druk wanneer we op een woensdagavond richting het festivalterrein lopen. In een rij van minstens vijftig meter staan de mensen te wachten om kaartjes te kopen. Eenmaal op het vrolijk aangeklede terrein is het gelukkig minder massaal: de drommen mensen lossen vanzelf op in de vele tenten, bars en open podia.
Nog niet alle kaartjes zijn uitverkocht: bij het eerste podium waar we tegenaan lopen staat de ene helft van het Monica DaSilva Trio (helft, jawel) de laatste kaartjes voor de hun voorstelling te verkopen. ‘U wordt zometeen naar binnen gelaten door deze jongedame hier, ze is nog maar negentien dus zeg haar gerust dat ze moet stoppen met roken. Haar longen gaan mij aan het hart. Nog negen te koop. Oh met hoeveel zijn jullie? Jij hoort er ook bij? Nog zes kaartjes mensen!'
Lees Verder
Donderdag 12 Maart 2009 at 2:21 pm
Première The Beauty Queen of Leenane
Door Diedy van Tol met foto's van Roy Beusker en Andy Doornhein
V&V Entertainment en het Utrechtse gezelschap De Utrechtse Spelen hebben intensief samengewerkt rondom deze productie en er zullen meerdere projecten volgen. Uniek, deze samenwerking tussen de vrije producent en het gesubsidieerde toneel. Doelstelling: men wil middels deze wijze een breder publiek aan zich binden. Nog een reden om deze dag als gedenkwaardig te kenmerken: voor het eerst kan het Nederlands publiek met deze voornamelijk in het buitenland zo succesvolle productie kennismaken.
The Beauty Queen of Leenane speelt zich af op het druilerige, sobere Ierse platteland waar moeder Mag (Nelly Frijda) en dochter Maureen (Annick Boer) hun leven slijten in een eenvoudige cottage. Een saai, eentonig bestaan. Vooral voor de 40-jarige Maureen die weinig vrienden en aanspraak heeft.
De egoïstische, sjofele en bemoeizuchtige Mag beheerst het hele leven van haar eenzame, ongelukkige en ontevreden dochter. Oeverloze, maar tevens komische discussies over havermout, ovomaltine, knappertjes, lichamelijke klachten en de geur in de gootsteen vormen een wezenlijk belangrijk deel van hun bestaan. Evenals de vele verwijten, hun relatie neigt meer naar de haat- dan liefde kant. Maureen is niet gelukkig bij die oude seniele heks, zoals zij haar moeder noemt. De radio is bij tijd en wijle een uitkomst. Echter, een uitnodiging voor een feestje bij de heren buren Roy (Teun Luijkx) en Pato, zijn broer (Waldemar Torenstra), brengt wat leven in de brouwerij. Vraag is wat moeder Mag met dit gegeven doet, want haar wil is wet.
Als Pato, met zijn wat losse handjes en op zoek naar een partner, wel interesse heeft in zijn beauty queen of Leenane is er voor Mag werk aan de winkel. Pato biedt Maureen immers uitzicht op een ander bestaan en dat lokt… Mag trekt haar conclusie, want wat is haar leven zonder Maureen? Pato vertrekt naar Londen en schrijft die zó cruciale brief. Middels deze brief komt wederom de bemoeizucht van de oude Mag in the picture maar ook een aantal “verborgen talenten” van Maureen! En langzamerhand krijgt niet alleen het leven van de dames een andere wending maar onze gedachtegang ook. Wie is deze beauty queen of Leenane werkelijk en wat voor recht heeft de moeder om die bemoeizucht te laten gelden? Waarom is hun relatie zo afwijkend, verstoord? Vragen waar een zeer verrassend antwoord bij past zo blijkt…
Deze plattelandsstory wordt op de planken gebracht door een cast waarin namen van allure. Dit gegeven wekt haast de intentie dat deze voorstelling een succes moet zijn, waarvan acte! Een zeer interessant toneelstuk die veel kenmerken van het hedendaagse leven bevat, gestoken in een humoristisch jasje maar met een verrassende licht- lugubere ondertoon. Met af en toe Ierse klanken voor een nog beter inlevingsvermogen.
Prestigieuze namen die een al even prestigieus spel bieden. Subliem spel van Nelly Frijda die niet lijkt te ontkomen aan haar ma Flodder image, maar wat een ander, verrassend image, deze Mag! Annick Boer speelt vol overtuiging en met klasse dochter Maureen. Ook Teun Luijkx die we als de ongeduldige, wat driftige, lichtelijk tv-verslaafde Roy op de planken zien, biedt interessant spel. Indrukwekkend te noemen is de performance van Waldemar Torenstra. Vooral in de 2e akte laat hij een staaltje acteerkunst zien in de vorm van een prachtige monoloog: zijn brief aan Maureen. Zeer terecht dan ook het (enige) applaus tijdens de voorstelling deze avond. Amusant om te ervaren dat einde voorstelling de dochter enkele herkenbare, minder prettige trekjes van Moeder Mag in zich heeft. Die dochter wiens dagdroom over het lot van haar bemoeizuchtige moeder deels is uitgekomen. This beauty queen of Leenane : a lonely Queen of Leenane. Als dank een daverend slotapplaus dat deze voorstelling beëindigt.
Beauty Queen of Leenane, een toneelstuk geschreven door Martin McDonagh, onder kundige regie van Jos Thie, (artistiek leider van de Utrechtse Spelen) staat daadwerkelijk garant voor toneel van de bovenste plank. Een succesvol debuut van V&V Entertainment en De Utrechtse Spelen.
The Beauty Queen of Leenane, tournee tot en met eind juni.
Kijk voor meer info op www.theaterhits.nl
