Onderwerp: MUZIEK

Donderdag 31 Januari 2008 at 6:43 pm

Carnaval begint dit jaar boven de rivieren

Harry Bannink Tribute
Harry Bannink
In de Ban van Bannink

Door Richard van de Crommert met foto's (l en r) van Gerry Hurkmans

Pas komend weekeinde is het carnaval, maar boven de rivieren (in Amsterdam, Haarlem, Alkmaar en Enschede) leek het afgelopen week al begonnen met de theatershows In De Ban Van Bannink van het Haarlemse symfonie-orkest Holland Symfonia. Vooral als liedjes van Ja Zuster Nee Zuster, Het Schaep Met De Vijf Pooten en het Fanfarelied in gang werden gezet had het publiek de neiging tot inhaken.

De show In De Ban Van Bannink is een prachtig, maar ook vrolijk, eerbetoon geworden voor de Nederlandse componist Harry Bannink van vier zangers plus het honderdveertig man tellende Holland Symfonia. Loes Luca, Nynke Laverman, Frans van Deursen en Henny Vrienten zongen een greep uit het meer dan drieduizend liedjes tellende repertoire van Bannink die erg bekend werd door zijn samenwerking met Annie M.G. Schmidt. Met het symfonie-orkest was de b ¼hne al volledig gevuld. Voor de vier zangers restten er slechts een paar stoelen en twee banken. Goed genoeg om enkele stoelendansen mee op te voeren. Loes Luca steelt de show. Iedereen houdt van haar. Zij is zo ontwapenend. Alle lachers krijgt ze met gemak op haar hand. De nonchalance waarmee ze de microfoon tussen haar borsten stopt, is even geweldig als veelzeggend. Geestig was bovendien het lied van Nico Meijer met zijn twee maitresses. Door Laverman en Luca wordt Henny Vrienten als een paspop behandelt en dat was zeer komisch om te zien.

Maar ook aan het serieuze werk werd gedacht met onder andere het gevoelige ‘Vluchten Kan Niet Meer’, heel mooi gedaan door Nynke Laverman. Voor Laverman was ‘In De Ban van Bannink’ een eenmalig uitstapje. „Eigenlijk ken ik Harry Bannink vooral als geitebreier in De Film Van Ome Willem”, lacht Laverman. „Maar ik heb de afgelopen maanden een stoomcursus gehad. Bijna alle drieduizend liedjes die hij heeft geschreven, heb ik samen met Henny, Frans en Loes beluisterd. Van ’t Schaep Met De Vijf Pooten tot De Stratemaker Op Zee-show. Van veel wist ik niet dat het van hem was. Het werk van Ja Zuster Nee Zuster kende ik wel. Van de Kleinkunstacademie. Het zijn liedjes met mooie teksten waar je theatraal iets mee kunt.”

Zelf staat de gebruikelijk in het Fries zingende Laverman aan de vooravond van een mogelijke internationale doorbraak. Haar tweede album ‘De Maisfrou’ wordt volgende maand in verschillende Europese landen uitgebracht. „Mijn ambitie ligt in het buitenland”, legt Nynke uit. „Buiten Friesland verstaat niemand me. Dat maakt niet uit, het is geen blokkade om mij en mijn muziek leuk te vinden. Met muziek kom je op een ander niveau binnen. Ik ben benieuwd in welke landen het zal worden opgepikt. In Italië ben ik al geweest. Op een festival in dichtbij Venetië. Dat was prachtig. Ik stond op een heuvel, bij een landhuis met uitzicht over een vallei.”

Fado wil de Friezin haar muziek niet meer noemen. „Zo is het wel begonnen, maar het is ondertussen doorontwikkeld tot mijn eigen stijl”, zegt de in de binnenstad van Franeker wonende zangeres. „Tegenwoordig zitten er ook veel Latijns-Amerikaanse invloeden in mijn muziek. Op mijn vijftiende hoorde ik voor het eerst ze voor het eerst van de inmiddels wereldberoemde Portugese zangeres Dulce Pontes. Maar de Portugese taal is de mijne niet. Dat komt niet geloofwaardig over, al denken nog steeds veel mensen dat ik Portugees zing. Met mijn ouders spreek ik alleen Fries. Dat staat emotioneel het dichtste bij me. Altijd zal ik Fries blijven zingen. Fries is een poëtische taal. En het stroomt wat meer dan het Nederlands. Op tienjarige leeftijd was ik al bezig met het voordragen van gedichten en met schrijven. En met zingen was ik ook vroeg bezig. Op mijn zeventiende, ik ben nu zevenentwintig, kreeg ik van mijn ouders een bandje, waarin je hoort dat ik op 2,5-jarige leeftijd aan het zingen was. Toen al kon ik erg genieten van applaus.”

En applaus was er meer dan voldoende voor de artiesten van ‘In De Ban Van Bannink’ Vooral aan het eind wist het publiek van geen ophouden. Even dacht ik zelfs dat Loes Luca, het na het prachtige vertolkte ‘Het Is Over, Hij Doet Me Niets Meer’, het wel heel erg gezellig zou maken en na elke toegift weer terug zou komen met opnieuw een reprise. Het publiek was er klaar voor. Maar na twee toegiften was het gedaan. Jammer eigenlijk. “Want Harry had dat vast ook heel leuk gevonden”, hoorde ik een paar bezoekers na afloop zeggen.

Al met al een geweldig onderhoudende avond. Het is jammer dat de voorstelling maar vier keer werd opgevoerd. Of beter: raar, zoals Loes Luca zei. “Voor de mensen van het symfonie-orkest is het heel normaal om een voorstelling maar een paar keer te doen, maar ik kan er maar moeilijk aan wennen. Het is raar. Heel raar.” En dat is het.

Holland Symfonia - website

Onderwerp: MUZIEK

Donderdag 31 Januari 2008 at 6:43 pm

Carnaval begint dit jaar boven de rivieren

Harry Bannink Tribute
Harry Bannink
In de Ban van Bannink

Door Richard van de Crommert met foto's (l en r) van Gerry Hurkmans

Pas komend weekeinde is het carnaval, maar boven de rivieren (in Amsterdam, Haarlem, Alkmaar en Enschede) leek het afgelopen week al begonnen met de theatershows In De Ban Van Bannink van het Haarlemse symfonie-orkest Holland Symfonia. Vooral als liedjes van Ja Zuster Nee Zuster, Het Schaep Met De Vijf Pooten en het Fanfarelied in gang werden gezet had het publiek de neiging tot inhaken.

De show In De Ban Van Bannink is een prachtig, maar ook vrolijk, eerbetoon geworden voor de Nederlandse componist Harry Bannink van vier zangers plus het honderdveertig man tellende Holland Symfonia. Loes Luca, Nynke Laverman, Frans van Deursen en Henny Vrienten zongen een greep uit het meer dan drieduizend liedjes tellende repertoire van Bannink die erg bekend werd door zijn samenwerking met Annie M.G. Schmidt. Met het symfonie-orkest was de b ¼hne al volledig gevuld. Voor de vier zangers restten er slechts een paar stoelen en twee banken. Goed genoeg om enkele stoelendansen mee op te voeren. Loes Luca steelt de show. Iedereen houdt van haar. Zij is zo ontwapenend. Alle lachers krijgt ze met gemak op haar hand. De nonchalance waarmee ze de microfoon tussen haar borsten stopt, is even geweldig als veelzeggend. Geestig was bovendien het lied van Nico Meijer met zijn twee maitresses. Door Laverman en Luca wordt Henny Vrienten als een paspop behandelt en dat was zeer komisch om te zien.

Maar ook aan het serieuze werk werd gedacht met onder andere het gevoelige ‘Vluchten Kan Niet Meer’, heel mooi gedaan door Nynke Laverman. Voor Laverman was ‘In De Ban van Bannink’ een eenmalig uitstapje. „Eigenlijk ken ik Harry Bannink vooral als geitebreier in De Film Van Ome Willem”, lacht Laverman. „Maar ik heb de afgelopen maanden een stoomcursus gehad. Bijna alle drieduizend liedjes die hij heeft geschreven, heb ik samen met Henny, Frans en Loes beluisterd. Van ’t Schaep Met De Vijf Pooten tot De Stratemaker Op Zee-show. Van veel wist ik niet dat het van hem was. Het werk van Ja Zuster Nee Zuster kende ik wel. Van de Kleinkunstacademie. Het zijn liedjes met mooie teksten waar je theatraal iets mee kunt.”

Zelf staat de gebruikelijk in het Fries zingende Laverman aan de vooravond van een mogelijke internationale doorbraak. Haar tweede album ‘De Maisfrou’ wordt volgende maand in verschillende Europese landen uitgebracht. „Mijn ambitie ligt in het buitenland”, legt Nynke uit. „Buiten Friesland verstaat niemand me. Dat maakt niet uit, het is geen blokkade om mij en mijn muziek leuk te vinden. Met muziek kom je op een ander niveau binnen. Ik ben benieuwd in welke landen het zal worden opgepikt. In Italië ben ik al geweest. Op een festival in dichtbij Venetië. Dat was prachtig. Ik stond op een heuvel, bij een landhuis met uitzicht over een vallei.”

Fado wil de Friezin haar muziek niet meer noemen. „Zo is het wel begonnen, maar het is ondertussen doorontwikkeld tot mijn eigen stijl”, zegt de in de binnenstad van Franeker wonende zangeres. „Tegenwoordig zitten er ook veel Latijns-Amerikaanse invloeden in mijn muziek. Op mijn vijftiende hoorde ik voor het eerst ze voor het eerst van de inmiddels wereldberoemde Portugese zangeres Dulce Pontes. Maar de Portugese taal is de mijne niet. Dat komt niet geloofwaardig over, al denken nog steeds veel mensen dat ik Portugees zing. Met mijn ouders spreek ik alleen Fries. Dat staat emotioneel het dichtste bij me. Altijd zal ik Fries blijven zingen. Fries is een poëtische taal. En het stroomt wat meer dan het Nederlands. Op tienjarige leeftijd was ik al bezig met het voordragen van gedichten en met schrijven. En met zingen was ik ook vroeg bezig. Op mijn zeventiende, ik ben nu zevenentwintig, kreeg ik van mijn ouders een bandje, waarin je hoort dat ik op 2,5-jarige leeftijd aan het zingen was. Toen al kon ik erg genieten van applaus.”

En applaus was er meer dan voldoende voor de artiesten van ‘In De Ban Van Bannink’ Vooral aan het eind wist het publiek van geen ophouden. Even dacht ik zelfs dat Loes Luca, het na het prachtige vertolkte ‘Het Is Over, Hij Doet Me Niets Meer’, het wel heel erg gezellig zou maken en na elke toegift weer terug zou komen met opnieuw een reprise. Het publiek was er klaar voor. Maar na twee toegiften was het gedaan. Jammer eigenlijk. “Want Harry had dat vast ook heel leuk gevonden”, hoorde ik een paar bezoekers na afloop zeggen.

Al met al een geweldig onderhoudende avond. Het is jammer dat de voorstelling maar vier keer werd opgevoerd. Of beter: raar, zoals Loes Luca zei. “Voor de mensen van het symfonie-orkest is het heel normaal om een voorstelling maar een paar keer te doen, maar ik kan er maar moeilijk aan wennen. Het is raar. Heel raar.” En dat is het.

Holland Symfonia - website

Onderwerp: MUZIEK

Zaterdag 29 December 2007 at 02:14 am

Kerstconcerten Dana Winner monden uit in meezingfeest

Dana Winner
Dana Winner
Dana Winner

Door Richard van de Crommert met foto's van Hugo Foets

Al meer dan tien jaar geeft de Belgische zangeres rond de Kerstperiode concerten in Vlaamse kerken. Dit jaar deed ze voor het eerst twee kerken in Nederland aan. In de Eubesiuskerk in Arnhem en in de Grote Kerk in Breda vonden afgelopen week twee sfeervolle optredens plaats. Op een podium met wel tien kerstbomen spelen Dana en haar band een potpourri van haar grootste hits, aangevuld met kerstklassiekers.

De ambiance van een kerk maakt het speciaal. Die is werkelijk fantastisch. Er zitten veel fans in de zaal, één uur voor aanvang zaten de kerken al bomvol. In Breda ging het mis. De Grote Kerk bleek een galmbak te zijn en de mooie stem van Dana komt niet tot zijn recht. Maar de fans maken de avond tot een feestje. Daarbij is het opvallend dat het Nederlandse publiek jonger is dan het Belgische, waar Dana Winner al zo'n achttien jaar aan de top staat. Op de buhne komt het gevoel voor show van achtergrondzangeres Mieke Arts, getrouwd is met de toetsenist van de band. Mieke beweegt veel meer dan Dana en stopt meer humor in haar optreden. Dana Winner staat er vaak wat stijfjes bij en concentreert zich op het zingen. Na afloop van een wonderschoon gezongen duet kregen de twee apart van elkaar evenveel applaus.

Dana Winner
Dana Winner
Dana Winner


Naast Mieke Aerts zit onder andere gitarist Tjeerd van Zanen in de begeleidingsband van Dana Winner. Over hem wordt gefluisterd dat hij mogelijk wederom de Nederlandse inzending voor het Eurovisie Songfestival gaat schrijven. De Kerstconcerten worden afgesloten met een Gospel Medley, een nummer dat in mijn jeugd door Maywood op plaat werd gezet. Op dat moment is er geen houden meer aan, staat het hele publiek op en mee te swingen.

Waarschijnlijk treedt Dana Winner eind mei drie keer op in de Amsterdam Arena als onderdeel van een concertreeks rond het duettenalbum van André Hazes. Alle deelnemende artiesten zijn gevraagd om mee te werken aan de stadionconcerten. Dana Winner, die de afgelopen jaren aan een gestage opmars in Nederland bezig is, nam, als enige niet Nederlandse artiest, voor het Hazes-album het nummer 'Als Je Alles Weet' op, dat in Vlaanderen op single werd uitgebracht. "De reacties mijn deelname aan de Hazes-cd zijn erg leuk", vertelt Dana na afloop. Ze weet echter niet te vertellen waarom juist zij is uitgekozen om mee te doen aan het album. Direct daarna springt haar hondje Esprit, die de Belgische zangeres naar elk optreden meeneemt, in haar armen. Dana kan dan alleen nog zeggen dat platenmaatschappij EMI opnames heeft gemaakt van het optreden in Arnhem. Dat materiaal wil men mogelijk gebruiken voor een kerst-single volgend jaar.

Dana Winner - website

Onderwerp: MUZIEK, JAZZ

Dinsdag 27 November 2007 at 12:44 am

Wouter Hamel weet ’t wel, maar gelooft ’t niet

Wouter Hamel
Wouter Hamel
Benjamin Herman

Door Richard van de Crommert met foto's van Hans Speekenbrink (klik voor
vergroting)


Muzikant Wouter Hamel wist zondagavond donders goed dat hij met zijn band in de nationale poptempel Paradiso, maar leek het niet te geloven. “Ik zit nog steeds in een jetlag”, vertelde hij zijn publiek.

De zanger was net drie dagen terug uit Japan waar zijn cd onlangs uitkwam. Ook dat was een vreemde droom voor Hamel. “Slechts vier dagen ben ik er geweest, maar ik heb het gevoel dat ik er nog steeds ben”, vertelde de sympathieke blonde zanger na afloop van het concert. “Ik deed elke dag acht interviews, bezocht verschillende radiostations en had twee fotosessies per dag. Toen ik binnenliep bij Tower Records in Tokio zag ik dat mijn cd al op nummer 7 stond, hoger dan de comeback-cd van Celine Dion. In alle platenzaken stonden gigantische displays met mijn hoofd er op. Overal kwam ik mezelf tegen.” Maar liefst vier Japanse platenmaatschappijen toonden afgelopen zomer belangstelling om de cd van Wouter Hamel in het land uit te brengen. En het was meteen raak in het land. “Op het vliegveld stonden meisjes me op te wachten. Ik kreeg zoveel cadeautjes dat het nauwelijks meer in mijn koffer paste.”

In Paradiso hield de dertigjarige zanger zijn nieuwe single ‘As Long As We’re In Love’ ten doop. In de kleine zaal van Paradiso presenteerde de muzikant in februari van dit jaar zijn debuut-cd. Het was voor het eerst dat Wouter Hamel, die begin deze maand een Essent Award won, optrad in de grote zaal van Paradiso. Toen was het lastig om de zaal vol te krijgen”, biechtte de zanger op. “Maar nu zijn jullie er allemaal.” Het grootste artistieke succes had Hamel in juli met het liedje ‘Don’t Ask’ dat een hit werd op Youtube. Inmiddels is de videoclip 276.000 keer bekeken op de filmpjes-site.

Wouter Hamel
Wouter Hamel
Wouter Hamel en Giovance


Na elk toespraakje kon Wouter een lachje niet onderdrukken. Dit had hij toch maar mooi voor elkaar. “Ook mijn muzikanten moeten wennen aan dit grote podium”, lachte hij. Al in het derde lied ging het door mij onafscheidelijk geachte opa-hesje uit. En met veel plezier maakte hij even later een blikje bier open en proostte op de avond.

Het publiek in de nationale poptempel was volledig op de hand van Hamel. Het concert swingde. En speciaal voor Paradiso versterkten saxofonist Benjamin Herman en de oogverblindende zangeres Giovance zijn vijfkoppige band.

Bij de toegift kreeg de Amsterdammer de zaal zo muisstil dat zelfs een microfoon niet meer nodig was. Het intieme liedje smaakte naar mee. Zijn publiek werd wild enthousiast en joelde om een tweede toegift, maar meer dan een toegift met drie nummers zat er niet in. Meer dan een extra buiging kreeg het publiek niet.

En Japan? In februari gaat Wouter Hamel terug naar het land om er met zijn band te toeren. “En dan neem ik ook meteen een week vakantie op, want ik wil nu ook wel iets zien van het land.”

Wouter Hamel - website, YouTube, Hyves en MySpace

Onderwerp: CIRCUS EN SHOW, MUZIEK

Vrijdag 23 November 2007 at 2:59 pm

Geert Hoes en Sita schitteren in Romanza van Holliday On Ice

Holiday on Ice foto Hans Speekenbrink Holiday on Ice foto Hans Speekenbrink Holiday on Ice foto Hans Speekenbrink
Tekst en foto's Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)

HOI is een perfect geoliede kleurrijke machine met veel vaart en snelheid. Het thema is liefde en haat en wordt geillustreerd door bekende liefdesverhalen uit de wereldgeschiedenis, theater en opera zoals o.a. Romeo & Julia van Shakespeare, Madame Butterfly van Puccini, Adam en Eva en Dracula, samen de zeven hoofdzonden van Dante. De overkoepelende naam ‘Romanza’ dekt de lading perfect. Het verhaal wordt verteld door Arend Langenberg, Geert Hoes en Sita en is gebaseerd op teksten uit het boek Elf Minuten van Paolo Coelho.

Lees Verder